๑๐. สจฺฉิกาตพฺพสุตฺตํ

๑๕๔. ‘‘สจฺฉิกาตพฺพญฺจ โว, ภิกฺขเว, ธมฺมํ เทเสสฺสามิ น สจฺฉิกาตพฺพญฺจ. ตํ สุณาถ…เป… กตโม จ, ภิกฺขเว, น สจฺฉิกาตพฺโพ ธมฺโม? มิจฺฉาทิฏฺฐิ…เป… มิจฺฉาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, น สจฺฉิกาตพฺโพ ธมฺโม. กตโม จ, ภิกฺขเว, สจฺฉิกาตพฺโพ ธมฺโม? สมฺมาทิฏฺฐิ…เป… สมฺมาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, สจฺฉิกาตพฺโพ ธมฺโม’’ติ. ทสมํ.

อริยวคฺโค ปญฺจโม.