๑. อริยมคฺคสุตฺตํ

๑๔๕. ‘‘อริยมคฺคญฺจ โว, ภิกฺขเว, ธมฺมํ เทเสสฺสามิ อนริยมคฺคญฺจ. ตํ สุณาถ…เป… กตโม จ, ภิกฺขเว, อนริโย มคฺโค? มิจฺฉาทิฏฺฐิ…เป… มิจฺฉาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, อนริโย มคฺโค. กตโม จ, ภิกฺขเว, อริโย มคฺโค? สมฺมาทิฏฺฐิ…เป… สมฺมาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, อริโย มคฺโค’’ติ. ปฐมํ.