๙. อาจยคามิสุตฺตํ

๑๔๒. ‘‘อาจยคามิญฺจ โว, ภิกฺขเว, ธมฺมํ เทเสสฺสามิ อปจยคามิญฺจ. ตํ สุณาถ…เป… กตโม จ, ภิกฺขเว, อาจยคามี ธมฺโม? มิจฺฉาทิฏฺฐิ…เป… มิจฺฉาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, อาจยคามี ธมฺโม. กตโม จ, ภิกฺขเว, อปจยคามี ธมฺโม? สมฺมาทิฏฺฐิ…เป… สมฺมาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, อปจยคามี ธมฺโม’’ติ. นวมํ.