๗. สาวชฺชสุตฺตํ

๑๔๐. ‘‘สาวชฺชญฺจ โว, ภิกฺขเว, ธมฺมํ เทเสสฺสามิ อนวชฺชญฺจ. ตํ สุณาถ…เป… กตโม จ, ภิกฺขเว, สาวชฺโช ธมฺโม? มิจฺฉาทิฏฺฐิ…เป… มิจฺฉาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, สาวชฺโช ธมฺโม. กตโม จ, ภิกฺขเว, อนวชฺโช ธมฺโม? สมฺมาทิฏฺฐิ…เป… สมฺมาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, อนวชฺโช ธมฺโม’’ติ. สตฺตมํ.