๒. อริยธมฺมสุตฺตํ

๑๓๕. ‘‘อริยธมฺมญฺจ โว, ภิกฺขเว, เทเสสฺสามิ อนริยธมฺมญฺจ. ตํ สุณาถ…เป… กตโม จ, ภิกฺขเว, อนริโย ธมฺโม? มิจฺฉาทิฏฺฐิ…เป… มิจฺฉาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, อนริโย ธมฺโม. กตโม จ, ภิกฺขเว, อริโย ธมฺโม? สมฺมาทิฏฺฐิ…เป… สมฺมาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, อริโย ธมฺโม’’ติ. ทุติยํ.