๑. ปฐมสุตฺตํ

๑๒๓. ‘‘ทสยิเม, ภิกฺขเว, ธมฺมา ปริสุทฺธา ปริโยทาตา, นาญฺญตฺร สุคตวินยา. กตเม ทส? สมฺมาทิฏฺฐิ, สมฺมาสงฺกปฺโป, สมฺมาวาจา, สมฺมากมฺมนฺโต, สมฺมาอาชีโว, สมฺมาวายาโม, สมฺมาสติ, สมฺมาสมาธิ, สมฺมาญาณํ, สมฺมาวิมุตฺติ – อิเม โข, ภิกฺขเว, ทส ธมฺมา ปริสุทฺธา ปริโยทาตา, นาญฺญตฺร สุคตวินยา’’ติ. ปฐมํ.