๘. นิคณฺฐสุตฺตํ

๗๘. ‘‘ทสหิ, ภิกฺขเว, อสทฺธมฺเมหิ สมนฺนาคตา นิคณฺฐา. กตเมหิ ทสหิ? อสฺสทฺธา, ภิกฺขเว, นิคณฺฐา; ทุสฺสีลา, ภิกฺขเว, นิคณฺฐา; อหิริกา, ภิกฺขเว, นิคณฺฐา; อโนตฺตปฺปิโน, ภิกฺขเว, นิคณฺฐา; อสปฺปุริสสมฺภตฺติโน, ภิกฺขเว, นิคณฺฐา; อตฺตุกฺกํสกปรวมฺภกา, ภิกฺขเว, นิคณฺฐา; สนฺทิฏฺฐิปรามาสา อาธานคฺคาหี ทุปฺปฏินิสฺสคฺคิโน, ภิกฺขเว, นิคณฺฐา; กุหกา, ภิกฺขเว, นิคณฺฐา; ปาปิจฺฉา, ภิกฺขเว, นิคณฺฐา; ปาปมิตฺตา, ภิกฺขเว, นิคณฺฐา – อิเมหิ โข, ภิกฺขเว, ทสหิ อสทฺธมฺเมหิ สมนฺนาคตา นิคณฺฐา’’ติ. อฏฺฐมํ.