౬౦. గోత్తేన అనుస్సావనానుజాననా

౧౨౨. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మతో మహాకస్సపస్స ఉపసమ్పదాపేక్ఖో హోతి. అథ ఖో ఆయస్మా మహాకస్సపో ఆయస్మతో ఆనన్దస్స సన్తికే దూతం పాహేసి – ఆగచ్ఛతు ఆనన్దో ఇమం అనుస్సావేస్సతూతి [అనుస్సావేస్సతీతి (స్యా.)]. ఆయస్మా ఆనన్దో ఏవమాహ – ‘‘నాహం ఉస్సహామి థేరస్స నామం గహేతుం, గరు మే థేరో’’తి. భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. అనుజానామి, భిక్ఖవే, గోత్తేనపి అనుస్సావేతున్తి.