౫౨. అరహన్తఘాతకవత్థు

౧౧౪. తేన ఖో పన సమయేన సమ్బహులా భిక్ఖూ సాకేతా సావత్థిం అద్ధానమగ్గప్పటిపన్నా హోన్తి. అన్తరామగ్గే చోరా నిక్ఖమిత్వా ఏకచ్చే భిక్ఖూ అచ్ఛిన్దింసు, ఏకచ్చే భిక్ఖూ హనింసు. సావత్థియా రాజభటా నిక్ఖమిత్వా ఏకచ్చే చోరే అగ్గహేసుం, ఏకచ్చే చోరా పలాయింసు. యే తే పలాయింసు తే భిక్ఖూసు పబ్బజింసు, యే తే గహితా తే వధాయ ఓనియ్యన్తి. అద్దసంసు ఖో తే పలాయిత్వా పబ్బజితా తే చోరే వధాయ ఓనియ్యమానే, దిస్వాన ఏవమాహంసు – ‘‘సాధు ఖో మయం పలాయిమ్హా, సచా చ [సచే చ, సచజ్జ (అట్ఠకథాయం పాఠన్తరా)] మయం గయ్హేయ్యామ [గణ్హేయ్యామ (క.)], మయమ్పి ఏవమేవ హఞ్ఞేయ్యామా’’తి. భిక్ఖూ ఏవమాహంసు – ‘‘కిం పన తుమ్హే, ఆవుసో, అకత్థా’’తి? అథ ఖో తే పబ్బజితా భిక్ఖూనం ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. భిక్ఖూ భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. అరహన్తో ఏతే, భిక్ఖవే, భిక్ఖూ. అరహన్తఘాతకో, భిక్ఖవే, అనుపసమ్పన్నో న ఉపసమ్పాదేతబ్బో, ఉపసమ్పన్నో నాసేతబ్బోతి.