౪. రాజాయతనకథా

౬. అథ ఖో భగవా సత్తాహస్స అచ్చయేన తమ్హా సమాధిమ్హా వుట్ఠహిత్వా ముచలిన్దమూలా యేన రాజాయతనం తేనుపసఙ్కమి, ఉపసఙ్కమిత్వా రాజాయతనమూలే సత్తాహం ఏకపల్లఙ్కేన నిసీది విముత్తిసుఖపటిసంవేదీ. తేన ఖో పన సమయేన తపుస్స [తపస్సు (సీ.)] భల్లికా వాణిజా ఉక్కలా తం దేసం అద్ధానమగ్గప్పటిపన్నా హోన్తి. అథ ఖో తపుస్సభల్లికానం వాణిజానం ఞాతిసాలోహితా దేవతా తపుస్సభల్లికే వాణిజే ఏతదవోచ – ‘‘అయం, మారిసా, భగవా రాజాయతనమూలే విహరతి పఠమాభిసమ్బుద్ధో; గచ్ఛథ తం భగవన్తం మన్థేన చ మధుపిణ్డికాయ చ పతిమానేథ; తం వో భవిస్సతి దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయా’’తి. అథ ఖో తపుస్సభల్లికా వాణిజా మన్థఞ్చ మధుపిణ్డికఞ్చ ఆదాయ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు, ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం అట్ఠంసు. ఏకమన్తం ఠితా ఖో తపుస్సభల్లికా వాణిజా భగవన్తం ఏతదవోచుం – ‘‘పటిగ్గణ్హాతు నో, భన్తే, భగవా మన్థఞ్చ మధుపిణ్డికఞ్చ, యం అమ్హాకం అస్స దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయా’’తి. అథ ఖో భగవతో ఏతదహోసి – ‘‘న ఖో తథాగతా హత్థేసు పటిగ్గణ్హన్తి. కిమ్హి ను ఖో అహం పటిగ్గణ్హేయ్యం మన్థఞ్చ మధుపిణ్డికఞ్చా’’తి? అథ ఖో చత్తారో మహారాజానో భగవతో చేతసా చేతోపరివితక్కమఞ్ఞాయ చతుద్దిసా చత్తారో సేలమయే పత్తే భగవతో ఉపనామేసుం – ‘‘ఇధ, భన్తే, భగవా పటిగ్గణ్హాతు మన్థఞ్చ మధుపిణ్డికఞ్చా’’తి. పటిగ్గహేసి భగవా పచ్చగ్ఘే సేలమయే పత్తే మన్థఞ్చ మధుపిణ్డికఞ్చ, పటిగ్గహేత్వా పరిభుఞ్జి. అథ ఖో తపుస్సభల్లికా వాణిజా భగవన్తం ఓనీతపత్తపాణిం విదిత్వా భగవతో పాదేసు సిరసా నిపతిత్వా భగవన్తం (ఓనీతపత్తపాణిం విదిత్వా భగవతో పాదేసు సిరసా నిపతిత్వా భగవన్తం) [( ) సీ. స్యా. పోత్థకేసు నత్థి] ఏతదవోచుం – ‘‘ఏతే మయం, భన్తే, భగవన్తం సరణం గచ్ఛామ ధమ్మఞ్చ, ఉపాసకే నో భగవా ధారేతు అజ్జతగ్గే పాణుపేతే సరణం గతే’’తి. తే చ లోకే పఠమం ఉపాసకా అహేసుం ద్వేవాచికా.

రాజాయతనకథా నిట్ఠితా.