౩౭. అహివాతకరోగవత్థు

౧౦౦. తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరం కులం అహివాతకరోగేన కాలఙ్కతం హోతి. తస్స పితాపుత్తకా సేసా హోన్తి. తే భిక్ఖూసు పబ్బజిత్వా ఏకతోవ పిణ్డాయ చరన్తి. అథ ఖో సో దారకో పితునో భిక్ఖాయ దిన్నాయ ఉపధావిత్వా ఏతదవోచ – ‘‘మయ్హమ్పి, తాత, దేహి; మయ్హమ్పి, తాత, దేహీ’’తి. మనుస్సా ఉజ్ఝాయన్తి ఖియ్యన్తి విపాచేన్తి – ‘‘అబ్రహ్మచారినో ఇమే సమణా సక్యపుత్తియా. అయమ్పి దారకో భిక్ఖునియా జాతో’’తి. అస్సోసుం ఖో భిక్ఖూ తేసం మనుస్సానం ఉజ్ఝాయన్తానం ఖియ్యన్తానం విపాచేన్తానం. అథ ఖో తే భిక్ఖూ భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. న, భిక్ఖవే, ఊనపన్నరసవస్సో దారకో పబ్బాజేతబ్బో. యో పబ్బాజేయ్య, ఆపత్తి దుక్కటస్సాతి.

తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మతో ఆనన్దస్స ఉపట్ఠాకకులం సద్ధం పసన్నం అహివాతకరోగేన కాలఙ్కతం హోతి, ద్వే చ దారకా సేసా హోన్తి. తే పోరాణకేన ఆచిణ్ణకప్పేన భిక్ఖూ పస్సిత్వా ఉపధావన్తి. భిక్ఖూ అపసాదేన్తి. తే భిక్ఖూహి అపసాదియమానా రోదన్తి. అథ ఖో ఆయస్మతో ఆనన్దస్స ఏతదహోసి – ‘‘భగవతా పఞ్ఞత్తం ‘న ఊనపన్నరసవస్సో దారకో పబ్బాజేతబ్బో’తి. ఇమే చ దారకా ఊనపన్నరసవస్సా. కేన ను ఖో ఉపాయేన ఇమే దారకా న వినస్సేయ్యు’’న్తి? అథ ఖో ఆయస్మా ఆనన్దో భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసి. ఉస్సహన్తి పన తే, ఆనన్ద, దారకా కాకే ఉడ్డాపేతున్తి? ఉస్సహన్తి, భగవాతి. అథ ఖో భగవా ఏతస్మిం నిదానే ఏతస్మిం పకరణే ధమ్మిం కథం కత్వా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘అనుజానామి, భిక్ఖవే, ఊనపన్నరసవస్సం దారకం కాకుడ్డేపకం పబ్బాజేతు’’న్తి.

అహివాతకరోగవత్థు నిట్ఠితం.