౨. దుతియపారాజికసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౬౬౬. దుతియే ‘‘కిస్స పన త్వం అయ్యే జానం పారాజికం ధమ్మం అజ్ఝాపన్న’’న్తి వచనతో ‘‘ఉద్దిట్ఠా ఖో అయ్యాయో అట్ఠ పారాజికా ధమ్మా’’తిఆదివచనతో చ భిక్ఖునీవిభఙ్గం పత్వా సాధారణాని సిక్ఖాపదాని భిక్ఖూనం ఉప్పన్నవత్థుస్మింయేవ ‘‘యా పన భిక్ఖునీ ఛన్దసో మేథునం ధమ్మం పటిసేవేయ్య, అన్తమసో తిరచ్ఛానగతేనపి, పారాజికా హోతి అసంవాసా’’తిఆదినా నయేన సవిసేసమ్పి అవిసేసమ్పి మాతికం ఠపేత్వా అనుక్కమేన పదభాజనం ఆపత్తిభేదం తికచ్ఛేదం అనాపత్తివారఞ్చ అనవసేసం వత్వా విత్థారేసి. సఙ్గీతికారకేహి పన అసాధారణపఞ్ఞత్తియోయేవ ఇధ విత్థారితాతి వేదితబ్బా.

అథ ఉపరిమేసు ద్వీసు అపఞ్ఞత్తేసు అట్ఠన్నం పారాజికానం అఞ్ఞతరన్తి ఇదం వచనం న యుజ్జతీతి ఆహ ‘‘ఇదఞ్చ పారాజికం పచ్ఛా పఞ్ఞత్త’’న్తిఆది. యది ఏవం ఇమస్మిం ఓకాసే కస్మా ఠపితన్తి ఆహ ‘‘పురిమేన పన సద్ధిం యుగళత్తా’’తిఆది, పురిమేన సద్ధిం ఏకసమ్బన్ధభావతో ఇధ వుత్తన్తి అధిప్పాయో. ‘‘అట్ఠన్నం పారాజికానం అఞ్ఞతర’’న్తి వచనతో చ వజ్జపటిచ్ఛాదికం యా పటిచ్ఛాదేతి, సాపి వజ్జపటిచ్ఛాదికాయేవాతి దట్ఠబ్బం. కిఞ్చాపి వజ్జపటిచ్ఛాదనం పేమవసేన హోతి, తథాపి సిక్ఖాపదవీతిక్కమచిత్తం దోమనస్సితమేవ హోతీతి కత్వా ‘‘దుక్ఖవేదన’’న్తి వుత్తం. సేసమేత్థ ఉత్తానమేవ.

దుతియపారాజికసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.

౬౬౮. తతియం ఉత్తానత్థమేవ.