౧౪. అనత్తానుపస్సీసుత్తం

౧౪౯. సావత్థినిదానం. ‘‘సద్ధాపబ్బజితస్స, భిక్ఖవే, కులపుత్తస్స అయమనుధమ్మో హోతి – యం రూపే అనత్తానుపస్సీ విహరేయ్య. వేదనాయ… సఞ్ఞాయ… సఙ్ఖారేసు… విఞ్ఞాణే అనత్తానుపస్సీ విహరేయ్య. (సో రూపే) అనత్తానుపస్సీ విహరన్తో, వేదనాయ… సఞ్ఞాయ… సఙ్ఖారేసు… విఞ్ఞాణే అనత్తానుపస్సీ విహరన్తో రూపం పరిజానాతి, వేదనం…పే… సఞ్ఞం… సఙ్ఖారే… విఞ్ఞాణం పరిజానాతి. సో రూపం పరిజానం వేదనం పరిజానం సఞ్ఞం పరిజానం సఙ్ఖారే పరిజానం విఞ్ఞాణం పరిజానం పరిముచ్చతి రూపమ్హా, పరిముచ్చతి వేదనాయ, పరిముచ్చతి సఞ్ఞాయ, పరిముచ్చతి సఙ్ఖారేహి, పరిముచ్చతి విఞ్ఞాణమ్హా, పరిముచ్చతి జాతియా జరాయ మరణేన సోకేహి పరిదేవేహి దుక్ఖేహి దోమనస్సేహి ఉపాయాసేహి; ‘పరిముచ్చతి దుక్ఖస్మా’తి వదామీ’’తి. చుద్దసమం.

కుక్కుళవగ్గో చుద్దసమో.

తస్సుద్దానం –

కుక్కుళా తయో అనిచ్చేన, దుక్ఖేన అపరే తయో;

అనత్తేన తయో వుత్తా, కులపుత్తేన ద్వే దుకాతి.