౮-౧౩. పితుసుత్తాదిఛక్కం

౧౮౭. సావత్థియం విహరతి…పే… ‘‘దారుణో, భిక్ఖవే, లాభసక్కారసిలోకో కటుకో ఫరుసో అన్తరాయికో అనుత్తరస్స యోగక్ఖేమస్స అధిగమాయ. ఇధాహం, భిక్ఖవే, ఏకచ్చం పుగ్గలం ఏవం చేతసా చేతో పరిచ్చ పజానామి – ‘న చాయమాయస్మా పితుపి హేతు…పే… భాతుపి హేతు… భగినియాపి హేతు… పుత్తస్సపి హేతు… ధీతుయాపి హేతు… పజాపతియాపి హేతు సమ్పజానముసా భాసేయ్యా’తి. తమేనం పస్సామి అపరేన సమయేన లాభసక్కారసిలోకేన అభిభూతం పరియాదిణ్ణచిత్తం సమ్పజానముసా భాసన్తం. ఏవం దారుణో ఖో, భిక్ఖవే, లాభసక్కారసిలోకో కటుకో ఫరుసో అన్తరాయికో అనుత్తరస్స యోగక్ఖేమస్స అధిగమాయ. తస్మాతిహ, భిక్ఖవే, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘ఉప్పన్నం లాభసక్కారసిలోకం పజహిస్సామ, న చ నో ఉప్పన్నో లాభసక్కారసిలోకో చిత్తం పరియాదాయ ఠస్సతీ’తి. ఏవఞ్హి వో, భిక్ఖవే, సిక్ఖితబ్బ’’న్తి. తేరసమం.

చతుత్థో వగ్గో.

తస్సుద్దానం –

భిన్ది మూలం దువే ధమ్మా, పక్కన్తం రథ మాతరి;

పితా భాతా చ భగినీ, పుత్తో ధీతా పజాపతీతి.

లాభసక్కారసంయుత్తం సమత్తం.