౧౦. భిక్ఖుసుత్తం

౧౭౯. సావత్థియం విహరతి…పే… ‘‘యోపి సో, భిక్ఖవే, భిక్ఖు అరహం ఖీణాసవో తస్సపాహం లాభసక్కారసిలోకో అన్తరాయాయ వదామీ’’తి. ఏవం వుత్తే, ఆయస్మా ఆనన్దో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘కిస్స పన, భన్తే, ఖీణాసవస్స భిక్ఖునో లాభసక్కారసిలోకో అన్తరాయాయా’’తి? ‘‘యా హిస్స సా, ఆనన్ద, అకుప్పా చేతోవిముత్తి నాహం తస్సా లాభసక్కారసిలోకం అన్తరాయాయ వదామి. యే చ ఖ్వస్స, ఆనన్ద, అప్పమత్తస్స ఆతాపినో పహితత్తస్స విహరతో దిట్ఠధమ్మసుఖవిహారా అధిగతా తేసాహమస్స లాభసక్కారసిలోకం అన్తరాయాయ వదామి. ఏవం దారుణో ఖో, ఆనన్ద, లాభసక్కారసిలోకో కటుకో ఫరుసో అన్తరాయికో అనుత్తరస్స యోగక్ఖేమస్స అధిగమాయ. తస్మాతిహానన్ద, ఏవం సిక్ఖితబ్బం – ‘ఉప్పన్నం లాభసక్కారసిలోకం పజహిస్సామ, న చ నో ఉప్పన్నో లాభసక్కారసిలోకో చిత్తం పరియాదాయ ఠస్సతీ’తి. ఏవఞ్హి వో, ఆనన్ద, సిక్ఖితబ్బ’’న్తి. దసమం.

తతియో వగ్గో.

తస్సుద్దానం –

మాతుగామో చ కల్యాణీ, పుత్తో చ ఏకధీతు చ;

సమణబ్రాహ్మణా తీణి, ఛవి రజ్జు చ భిక్ఖునాతి.