౩-౧౦. సువణ్ణనిక్ఖసుత్తాదిఅట్ఠకం

౧౬౯. సావత్థియం విహరతి…పే… ‘‘ఇధాహం, భిక్ఖవే, ఏకచ్చం పుగ్గలం ఏవం చేతసా చేతో పరిచ్చ పజానామి – ‘న చాయమాయస్మా సువణ్ణనిక్ఖస్సాపి హేతు…పే… సువణ్ణనిక్ఖసతస్సాపి హేతు… సిఙ్గీనిక్ఖస్సాపి హేతు… సిఙ్గీనిక్ఖసతస్సాపి హేతు… పథవియాపి జాతరూపపరిపూరాయ హేతు… ఆమిసకిఞ్చిక్ఖహేతుపి… జీవితహేతుపి… జనపదకల్యాణియాపి హేతు సమ్పజానముసా భాసేయ్యా’తి. తమేనం పస్సామి అపరేన సమయేన లాభసక్కారసిలోకేన అభిభూతం పరియాదిణ్ణచిత్తం సమ్పజానముసా భాసన్తం. ఏవం దారుణో ఖో, భిక్ఖవే, లాభసక్కారసిలోకో…పే… ఏవఞ్హి వో, భిక్ఖవే, సిక్ఖితబ్బ’’న్తి. దసమం.

దుతియో వగ్గో.

తస్సుద్దానం –

ద్వే పాతి ద్వే సువణ్ణా చ, సిఙ్గీహి అపరే దువే;

పథవీ కిఞ్చిక్ఖజీవితం, జనపదకల్యాణియా దసాతి.