౧౨. సహాయకసుత్తం

౨౪౬. సావత్థియం విహరతి. అథ ఖో ద్వే భిక్ఖూ సహాయకా ఆయస్మతో మహాకప్పినస్స సద్ధివిహారినో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు. అద్దసా ఖో భగవా తే భిక్ఖూ దూరతోవ ఆగచ్ఛన్తే. దిస్వాన భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘పస్సథ నో తుమ్హే, భిక్ఖవే, ఏతే భిక్ఖూ సహాయకే ఆగచ్ఛన్తే కప్పినస్స సద్ధివిహారినో’’తి? ‘‘ఏవం, భన్తే’’. ‘‘ఏతే ఖో తే భిక్ఖూ మహిద్ధికా మహానుభావా. న చ సా సమాపత్తి సులభరూపా, యా తేహి భిక్ఖూహి అసమాపన్నపుబ్బా. యస్స చత్థాయ కులపుత్తా సమ్మదేవ అగారస్మా అనగారియం పబ్బజన్తి తదనుత్తరం బ్రహ్మచరియపరియోసానం దిట్ఠేవ ధమ్మే సయం అభిఞ్ఞా సచ్ఛికత్వా ఉపసమ్పజ్జ విహరన్తీ’’తి.

ఇదమవోచ భగవా. ఇదం వత్వాన సుగతో అథాపరం ఏతదవోచ సత్థా –

‘‘సహాయా వతిమే భిక్ఖూ, చిరరత్తం సమేతికా;

సమేతి నేసం సద్ధమ్మో, ధమ్మే బుద్ధప్పవేదితే.

‘‘సువినీతా కప్పినేన, ధమ్మే అరియప్పవేదితే;

ధారేన్తి అన్తిమం దేహం, జేత్వా మారం సవాహిని’’న్తి. ద్వాదసమం;

భిక్ఖుసంయుత్తం సమత్తం.