౮. ఆయాగదాయకత్థేరఅపదానం

౯౪. ‘‘నిబ్బుతే లోకనాథమ్హి, సిఖిమ్హి వదతం వరే;

హట్ఠో హట్ఠేన చిత్తేన, అవన్దిం థూపముత్తమం.

౯౫. ‘‘వడ్ఢకీహి కథాపేత్వా, మూలం దత్వానహం తదా;

హట్ఠో హట్ఠేన చిత్తేన, ఆయాగం కారపేసహం.

౯౬. ‘‘అట్ఠ కప్పాని దేవేసు, అబ్బోకిణ్ణం [అబ్బోచ్ఛిన్నం (సీ.)] వసిం అహం;

అవసేసేసు కప్పేసు, వోకిణ్ణం సంసరిం అహం.

౯౭. ‘‘కాయే విసం న కమతి, సత్థాని న చ హన్తి మే;

ఉదకేహం న మియ్యామి, ఆయాగస్స ఇదం ఫలం.

౯౮. ‘‘యదిచ్ఛామి అహం వస్సం, మహామేఘో పవస్సతి;

దేవాపి మే వసం ఏన్తి, పుఞ్ఞకమ్మస్సిదం ఫలం.

౯౯. ‘‘సత్తరతనసమ్పన్నో, తిసక్ఖత్తుం అహోసహం;

న మం కేచావజానన్తి, పుఞ్ఞకమ్మస్సిదం ఫలం.

౧౦౦. ‘‘ఏకత్తింసే ఇతో కప్పే, ఆయాగం యమకారయిం;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, ఆయాగస్స ఇదం ఫలం.

౧౦౧. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా ఆయాగదాయకో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

ఆయాగదాయకత్థేరస్సాపదానం అట్ఠమం.