౧౦. ఖోమదాయకత్థేరఅపదానం

౧౮౪. ‘‘నగరే బన్ధుమతియా, అహోసిం వాణిజో తదా;

తేనేవ దారం పోసేమి, రోపేమి బీజసమ్పదం.

౧౮౫. ‘‘రథియం పటిపన్నస్స, విపస్సిస్స మహేసినో;

ఏకం ఖోమం మయా దిన్నం, కుసలత్థాయ సత్థునో.

౧౮౬. ‘‘ఏకనవుతితో కప్పే, యం ఖోమమదదిం తదా;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, ఖోమదానస్సిదం ఫలం.

౧౮౭. ‘‘సత్తరసే [సత్తవీసే (సీ. స్యా.)] ఇతో కప్పే, ఏకో సిన్ధవసన్ధనో;

సత్తరతనసమ్పన్నో, చతుదీపమ్హి ఇస్సరో.

౧౮౮. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో, విమోక్ఖాపి చ అట్ఠిమే;

ఛళభిఞ్ఞా సచ్ఛికతా, కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా ఖోమదాయకో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

ఖోమదాయకత్థేరస్సాపదానం దసమం.

తస్సుద్దానం –

సుసూతి ఉపవానో చ, సరణో సీలగాహకో;

అన్నసంసావకో ఖోమదాయీ చ, దసేవ తతియే గణే;

అఞ్జలీ ఖోమదాయీ చ, దసేవ తతియే గణే;

పఞ్చాలీసీతిసతం వుత్తా, గాథాయో సబ్బపిణ్డితా.

సుభూతివగ్గో తతియో.