౬. పియఙ్కరసుత్తవణ్ణనా

౨౪౦. ఛట్ఠే జేతవనేతి జేతవనస్స పచ్చన్తే కోసమ్బకకుటి నామ అత్థి, తత్థ విహరతి. ధమ్మపదానీతి ఇధ పాటియేక్కం సఙ్గహం ఆరుళ్హా ఛబ్బీసతివగ్గా తన్తి అధిప్పేతా. తత్ర థేరో తస్మిం సమయే అన్తోవిహారే నిసిన్నో మధురస్సరేన సరభఞ్ఞం కత్వా అప్పమాదవగ్గం భాసతి. ఏవం తోసేసీతి సా కిర పుత్తం పియఙ్కరం అఙ్కేనాదాయ జేతవనస్స పచ్ఛిమభాగతో పట్ఠాయ గోచరం పరియేసన్తీ అనుపుబ్బేన నగరాభిముఖీ హుత్వా ఉచ్చారపస్సావఖేళసిఙ్ఘాణికదుబ్భోజనాని పరియేసమానా థేరస్స వసనట్ఠానం పత్వా మధురస్సరం అస్సోసి. తస్సా సో సద్దో ఛవిఆదీని ఛేత్వా అట్ఠిమిఞ్జం ఆహచ్చ హదయఙ్గమనీయో హుత్వా అట్ఠాసి. అథస్సా గోచరపరియేసనే చిత్తమ్పి న ఉప్పజ్జి, ఓహితసోతా ధమ్మమేవ సుణన్తీ ఠితా. యక్ఖదారకస్స పన దహరతాయ ధమ్మస్సవనే చిత్తం నత్థి. సో జిఘచ్ఛాయ పీళితత్తా, ‘‘కస్మా అమ్మా గతగతట్ఠానే ఖాణుకో వియ తిట్ఠసి? న మయ్హం ఖాదనీయం వా భోజనీయం వా పరియేససీ’’తి పునప్పునం మాతరం చోదేతి. సా ‘‘ధమ్మస్సవనస్స మే అన్తరాయం కరోతీ’’తి పుత్తకం ‘‘మా సద్దం కరి, పియఙ్కరా’’తి ఏవం తోసేసి. తత్థ మా సద్దం కరీతి సద్దం మా కరి.

పాణేసు చాతి గాథాయ సా అత్తనో ధమ్మతాయ సమాదిణ్ణం పఞ్చసీలం దస్సేతి. తత్థ సంయమామసేతి సంయమామ సంయతా హోమ. ఇమినా పాణాతిపాతా విరతి గహితా, దుతియపదేన ముసావాదా విరతి, తతియపదేన సేసా తిస్సో విరతియో. అపి ముచ్చేమ పిసాచయోనియాతి అపి నామ యక్ఖలోకే ఉప్పన్నాని పఞ్చ వేరాని పహాయ, యోనిసో పటిపజ్జిత్వా ఇమాయ ఛాతకదుబ్భిక్ఖాయ పిసాచయక్ఖయోనియా ముచ్చేమ, తాతాతి వదతి. ఛట్ఠం.