౧౨. దుతియపతిబ్బతావిమానవణ్ణనా

వేళురియథమ్భన్తి దుతియపతిబ్బతావిమానం. తస్స కా ఉప్పత్తి? సావత్థియం కిర అఞ్ఞతరా ఉపాసికా పతిబ్బతా హుత్వా సద్ధా పసన్నా పఞ్చ సీలాని సువిసుద్ధాని కత్వా రక్ఖి, యథావిభవఞ్చ దానాని అదాసి, సా కాలం కత్వా తావతింసభవనే ఉప్పజ్జి. సేసం హేట్ఠా వుత్తనయమేవ.

౧౦౧. ‘‘వేళురియథమ్భం రుచిరం పభస్సరం, విమానమారుయ్హ అనేకచిత్తం;

తత్థచ్ఛసి దేవి మహానుభావే, ఉచ్చావచా ఇద్ధి వికుబ్బమానా;

ఇమా చ తే అచ్ఛరాయో సమన్తతో, నచ్చన్తి గాయన్తి పమోదయన్తి చ.

౧౦౨. ‘‘దేవిద్ధిపత్తాసి మహానుభావే,

మనుస్సభూతా కిమకాసి పుఞ్ఞం;

కేనాసి ఏవం జలితానుభావా,

వణ్ణో చ తే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి. – పుచ్ఛి;

౧౦౩. ‘‘సా దేవతా అత్తమనా, మోగ్గల్లానేన పుచ్ఛితా;

పఞ్హం పుట్ఠా వియాకాసి, యస్స కమ్మస్సిదం ఫలం’’.

౧౦౪. ‘‘అహం మనుస్సేసు మనుస్సభూతా, ఉపాసికా చక్ఖుమతో అహోసిం;

పాణాతిపాతా విరతా అహోసిం, లోకే అదిన్నం పరివజ్జయిస్సం.

౧౦౫. ‘‘అమజ్జపా నో చ ముసా అభాణిం, సకేన సామినా అహోసిం తుట్ఠా;

అన్నఞ్చ పానఞ్చ పసన్నచిత్తా, సక్కచ్చ దానం విపులం అదాసిం.

౧౦౬. ‘‘తేన మేతాదిసో వణ్ణో, తేన మే ఇధ మిజ్ఝతి;

ఉప్పజ్జన్తి చ మే భోగా, యే కేచి మనసో పియా.

౧౦౭. ‘‘అక్ఖామి తే భిక్ఖు మహానుభావ,

మనుస్సభూతా యమకాసి పుఞ్ఞం;

తేనమ్హి ఏవం జలితానుభావా,

వణ్ణో చ మే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి. – విస్సజ్జేసి;

౧౦౧. తత్థ వేళురియథమ్భన్తి వేళురియమణిమయథమ్భం. రుచిరన్తి రమణీయం. పభస్సరన్తి అతివియ భాసురం. ఉచ్చావచాతి ఉచ్చా చ అవచా చ, వివిధాతి అత్థో.

౧౦౪-౫. ఉపాసికాతి సరణగమనేన ఉపాసికాలక్ఖణే ఠితా. వుత్తఞ్హి –

‘‘యతో ఖో, మహానామ, అరియసావకో బుద్ధం సరణం గతో హోతి, ధమ్మం సరణం గతో హోతి, సఙ్ఘం సరణం గతో హోతి, ఏత్తావతా ఖో, మహానామ, అరియసావకో ఉపాసకో హోతీ’’తి (సం. ని. ౫.౧౦౩౩).

చక్ఖుమతోతి పఞ్చహి చక్ఖూహి చక్ఖుమతో బుద్ధస్స భగవతో. ఏవం ఉపాసికాభావకిత్తనేన ఆసయసుద్ధిం దస్సేత్వా పయోగసుద్ధిం దస్సేతుం ‘‘పాణాతిపాతా విరతా’’తిఆది వుత్తం. తత్థ సకేన సామినా అహోసిం తుట్ఠాతి మిచ్ఛాచారావేరమణిమాహ. సేసం హేట్ఠా వుత్తసదిసమేవ.

దుతియపతిబ్బతావిమానవణ్ణనా నిట్ఠితా.