(౧౫౮) ౩. సుఖానుప్పదానకథా

౭౪౭. పరో పరస్స సుఖం అనుప్పదేతీతి? ఆమన్తా. పరో పరస్స దుక్ఖం అనుప్పదేతీతి? న హేవం వత్తబ్బే…పే… పరో పరస్స దుక్ఖం న అనుప్పదేతీతి? ఆమన్తా. పరో పరస్స సుఖం న అనుప్పదేతీతి? న హేవం వత్తబ్బే…పే… పరో పరస్స సుఖం అనుప్పదేతీతి? ఆమన్తా. పరో పరస్స అత్తనో సుఖం అనుప్పదేతి, అఞ్ఞేసం సుఖం అనుప్పదేతి, తస్స సుఖం అనుప్పదేతీతి? న హేవం వత్తబ్బే…పే… పరో పరస్స నేవత్తనో, న అఞ్ఞేసం, న తస్స సుఖం అనుప్పదేతీతి? ఆమన్తా. హఞ్చి పరో పరస్స నేవత్తనో, న అఞ్ఞేసం, న తస్స సుఖం అనుప్పదేతి, నో చ వత రే వత్తబ్బే – ‘‘పరో పరస్స సుఖం అనుప్పదేతీ’’తి.

పరో పరస్స సుఖం అనుప్పదేతీతి? ఆమన్తా. అఞ్ఞో అఞ్ఞస్స కారకో, పరఙ్కతం సుఖం దుక్ఖం అఞ్ఞో కరోతి అఞ్ఞో పటిసంవేదేతీతి? న హేవం వత్తబ్బే…పే….

౭౪౮. న వత్తబ్బం – ‘‘పరో పరస్స సుఖం అనుప్పదేతీ’’తి? ఆమన్తా. నను ఆయస్మా ఉదాయీ ఏతదవోచ – ‘‘బహూనం వత నో భగవా దుక్ఖధమ్మానం అపహత్తా, బహూనం వత నో భగవా సుఖధమ్మానం ఉపహత్తా, బహూనం వత నో భగవా అకుసలానం ధమ్మానం అపహత్తా, బహూనం వత నో భగవా కుసలానం ధమ్మానం ఉపహత్తా’’తి [మ. ని. ౨.౧౪౮ లటుకికోపమే]! అత్థేవ సుత్తన్తోతి? ఆమన్తా. తేన హి పరో పరస్స సుఖం అనుప్పదేతీతి.

సుఖానుప్పదానకథా నిట్ఠితా.