సాధుజన-నిద్దేస

౨౧౨. కాయ-కమ్మం సుచి తేసం,

వాచా-కమ్మం అనావిలం;

మనో-కమ్మం సుచి-సుద్ధం,

తాదిసా సుజనా నరా.

౨౧౩. సేట్ఠ-విత్తం సుతం పఞ్ఞా,

సద్ధనం సత్తధా హోత్తి;

సద్ధా సీలం సుతం చాగో,

పఞ్ఞా చేవ హిరోత్తప్పం.

౨౧౪. సద్ధమ్మాపి చ సత్తేవ,

సద్ధా హిరీ చ ఓత్తప్పం;

బాహుస్సచ్చం ధిరో చేవ,

సతి పఞ్ఞా చ ఇచ్చేవం.

౨౧౫. హిరీ-ఓత్తప్ప-సమ్పన్నా,

సుక్త్క-ధమ్మ-సమాహితా;

సన్తో సప్పురిసా లోకే,

దేవ-ధమ్మాతి వుచ్చరే.

౨౧౬. సద్ధో హిరిమా ఓత్తప్పీ,

వీరో పఞ్ఞో స-గారవో;

భబ్బో ఆపజ్జితుం బుద్ధిం,

విరూళ్హిఞ్చ విపుల్లతం.

౨౧౭. యో వే కతఞ్ఞూ కత-వేది ధీరో,

కల్యాణ-మిత్తో దళ్హఅ-భత్తో చ హోతి;

దుక్ఖిత్తస్స సక్కచ్చం కరోతి కిచ్చం,

తథావిధం సప్పురిసం వదన్తి.

౨౧౮. మాతా-పేత్తి-భరం జన్తుం,

కులే జేట్ఠాపచాయినం;

సణ్హం సఖిల-సమ్భాసం,

పేసుణేయప్పహాయినం.

౨౧౯. మచ్ఛేర-వినయే యుత్తం,

సచ్చం కోధాభితుం నరం;

తం వే దేవా తావతింసా,

ఆహు సప్పురిసో ఇతి.

౨౨౦. అ-ప్పమాదేన మఘవా,

దేవానం సేట్ఠతం గతో;

అ-ప్పమాదం పసంసన్తి,

పమాదో గరహితో సదా.

౨౨౧. దానం సీలం పరిచ్చాగం,

ఆజ్జవం మద్దవం తపం;

అ-కోధం అ-విహింసఞ్చ,

ఖన్తీచ అ-విరోధనం.

౨౨౨. ఇచ్చేతే కుసలే ధమ్మే,

ఠితే పస్సామి అత్తని;

తతో మే జాయతే పీతి,

సోమనస్సఞ్చనప్పకం.

౨౨౩. నను తేయేవ సన్తా నో,

సాగరా న కులాచలా;

మనంపి మరియాదం యే,

సంవట్టేపి జహన్తి నో.

౨౨౪. న పుప్ఫ-గన్ధో పటివాతమేతి,

న చన్దనం తగ్గర మల్లికా వా;

సతఞ్చ గన్ధో పటివాతమేతి,

సబ్బా దిసా సప్పురిసో పవాయతి.

౨౨౫. తేపి లోక-హితా సత్తా,

సూరియో చన్దిమా అపి;

అత్థం పస్స గమిస్సన్తి,

నియమో కేన లఙ్ఘతే.

౨౨౬. సత్థా దేవ-మనుస్సానం,

వసీ సోపి మునిస్సరో;

గతోవ నిబ్బుతిం సబ్బే,

సఙ్ఖారా న హి సస్సతా.

౨౨౭. కరేయ్య కుసలం సబ్బం,

సివం నిబ్బానమావహం;

సరేయ్యఅ అ-నిచ్చం ఖన్ధం,

నిబ్బిదా-ఞాణ-గోచరం.

౨౨౮. యాతానుయాయీ చ భవాహి మాణవ,

అల్లఞ్చ పాణిం పరివజ్జయస్సు;

మా చస్సు మిత్తేసు కదాచి దుబ్భి,

మా చ వసం అ-సతీనం గచ్ఛ.

౨౨౯. అ-సన్ధవం నాపి చ దిట్ఠ-పుబ్బం,

యో ఆసనేనాపి నిమన్తయేయ్య;

తస్సేవ అత్థం పురిసో కరేయ్య,

యాతానుయాయీతితమాహుపణ్డితా.

౨౩౦. యస్సేకరత్తిపి ఘరే వసేయ్య,

యత్థన్న-పానం పురిసో లభేయ్య;

న తస్స పాపం మనసాపి చిన్తేయ్య,

అ-దుబ్భ-పాణి దహతే మిత్త-దుబ్భో.

తతీయ సాధునర

౨౩౧. యస్స రుక్ఖస్స ఛాయాయ,

నిసీదేయ్య సయేయ్య వా;

న తస్స సాఖం భఞ్జేయ్య,

మిత్త-దుబ్భో హి పాపకో.

చతుత్థ సాధునర

౨౩౨. పుణ్ణంపి చే మం పథవిం ధనేన,

దజ్జిత్థియా పురిసో సమ్మతాయ;

సద్ధా ఖణం అతిమఞ్ఞేయ్య తంపి,

తాసం వసం అ-సతీనం న గచ్ఛే.

౨౩౩. ఏవం ఖో యాతం అనుయాయీ హోతి,

అల్లఞ్చ పాణిం దహతే పునేవం;

అ-సతీ చ సా సో పన మిత్తం-దుబ్భో,

సో ధమ్మికో హోహి జహస్సు అ-ధమ్మం.