౬. కాలదానసుత్తం

౩౬. ‘‘పఞ్చిమాని, భిక్ఖవే, కాలదానాని. కతమాని పఞ్చ? ఆగన్తుకస్స దానం దేతి; గమికస్స దానం దేతి; గిలానస్స దానం దేతి; దుబ్భిక్ఖే దానం దేతి; యాని తాని నవసస్సాని నవఫలాని తాని పఠమం సీలవన్తేసు పతిట్ఠాపేతి. ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, పఞ్చ కాలదానానీ’’తి.

‘‘కాలే దదన్తి సప్పఞ్ఞా, వదఞ్ఞూ వీతమచ్ఛరా;

కాలేన దిన్నం అరియేసు, ఉజుభూతేసు తాదిసు.

‘‘విప్పసన్నమనా తస్స, విపులా హోతి దక్ఖిణా;

యే తత్థ అనుమోదన్తి, వేయ్యావచ్చం కరోన్తి వా;

న తేన [న తేసం (పీ. క.)] దక్ఖిణా ఊనా, తేపి పుఞ్ఞస్స భాగినో.

‘‘తస్మా దదే అప్పటివానచిత్తో, యత్థ దిన్నం మహప్ఫలం;

పుఞ్ఞాని పరలోకస్మిం, పతిట్ఠా హోన్తి పాణిన’’న్తి. ఛట్ఠం;