8. வஸ்ஸஸுத்தம்

1034. ‘‘ஸேய்யதா²பி, பி⁴க்க²வே, உபரிபப்³ப³தே து²ல்லபு²ஸிதகே தே³வே வஸ்ஸந்தே தம் உத³கம் யதா²னின்னம் பவத்தமானம் பப்³ப³தகந்த³ரபத³ரஸாகா² பரிபூரேதி, பப்³ப³தகந்த³ரபத³ரஸாகா² பரிபூரா குஸோப்³பே⁴ பரிபூரேந்தி, குஸோப்³பா⁴ பரிபூரா மஹாஸோப்³பே⁴ பரிபூரேந்தி, மஹாஸோப்³பா⁴ பரிபூரா குன்னதி³யோ பரிபூரேந்தி, குன்னதி³யோ பரிபூரா மஹானதி³யோ பரிபூரேந்தி, மஹானதி³யோ பரிபூரா மஹாஸமுத்³த³ம் [மஹாஸமுத்³த³ஸாக³ரம் (ஸப்³ப³த்த²) ஸம். நி. 4.70] பரிபூரேந்தி; ஏவமேவ கோ², பி⁴க்க²வே, அரியஸாவகஸ்ஸ யோ ச பு³த்³தே⁴ அவேச்சப்பஸாதோ³, யோ ச த⁴ம்மே அவேச்சப்பஸாதோ³, யோ ச ஸங்கே⁴ அவேச்சப்பஸாதோ³, யானி ச அரியகந்தானி ஸீலானி – இமே த⁴ம்மா ஸந்த³மானா பாரம் க³ந்த்வா ஆஸவானம் க²யாய ஸம்வத்தந்தீ’’தி. அட்ட²மம்.