7. உபாதா³னியஸுத்தம்

110. ‘‘உபாதா³னியே ச, பி⁴க்க²வே, த⁴ம்மே தே³ஸேஸ்ஸாமி உபாதா³னஞ்ச. தம் ஸுணாத². கதமே ச, பி⁴க்க²வே, உபாதா³னியா த⁴ம்மா, கதமஞ்ச உபாதா³னம்? சக்கு²ம், பி⁴க்க²வே, உபாதா³னியோ த⁴ம்மோ. யோ தத்த² ச²ந்த³ராகோ³, தம் தத்த² உபாதா³னம்…பே… ஜிவ்ஹா உபாதா³னியோ த⁴ம்மோ…பே… மனோ உபாதா³னியோ த⁴ம்மோ. யோ தத்த² ச²ந்த³ராகோ³, தம் தத்த² உபாதா³னம். இமே வுச்சந்தி, பி⁴க்க²வே, உபாதா³னியா த⁴ம்மா, இத³ம் உபாதா³ன’’ந்தி. ஸத்தமம்.