1. விவேகஸுத்தம்

221. ஏவம் மே ஸுதம் – ஏகம் ஸமயம் அஞ்ஞதரோ பி⁴க்கு² கோஸலேஸு விஹரதி அஞ்ஞதரஸ்மிம் வனஸண்டே³. தேன கோ² பன ஸமயேன ஸோ பி⁴க்கு² தி³வாவிஹாரக³தோ பாபகே அகுஸலே விதக்கே விதக்கேதி கே³ஹனிஸ்ஸிதே. அத² கோ² யா தஸ்மிம் வனஸண்டே³ அதி⁴வத்தா² தே³வதா தஸ்ஸ பி⁴க்கு²னோ அனுகம்பிகா அத்த²காமா தம் பி⁴க்கு²ம் ஸம்வேஜேதுகாமா யேன ஸோ பி⁴க்கு² தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா தம் பி⁴க்கு²ம் கா³தா²ஹி அஜ்ஜ²பா⁴ஸி –

‘‘விவேககாமோஸி வனம் பவிட்டோ²,

அத² தே மனோ நிச்ச²ரதீ ப³ஹித்³தா⁴;

ஜனோ ஜனஸ்மிம் வினயஸ்ஸு ச²ந்த³ம்,

ததோ ஸுகீ² ஹோஹிஸி வீதராகோ³.

‘‘அரதிம் பஜஹாஸி ஸதோ, ப⁴வாஸி ஸதம் தம் ஸாரயாமஸே;

பாதாலரஜோ ஹி து³த்தரோ, மா தம் காமரஜோ அவாஹரி.

‘‘ஸகுணோ யதா² பம்ஸுகுந்தி²தோ [பம்ஸுகுண்டி²தோ (க.), பம்ஸுகுண்டி³தோ (ஸீ. ஸ்யா. கம். பீ.)], விது⁴னம் பாதயதி ஸிதம் ரஜம்;

ஏவம் பி⁴க்கு² பதா⁴னவா ஸதிமா, விது⁴னம் பாதயதி ஸிதம் ரஜ’’ந்தி.

அத² கோ² ஸோ பி⁴க்கு² தாய தே³வதாய ஸம்வேஜிதோ ஸம்வேக³மாபாதீ³தி.