1. நிக்க²ந்தஸுத்தம்

209. ஏவம் மே ஸுதம் – ஏகம் ஸமயம் ஆயஸ்மா வங்கீ³ஸோ ஆளவியம் விஹரதி அக்³கா³ளவே சேதியே ஆயஸ்மதா நிக்³ரோத⁴கப்பேன உபஜ்ஜா²யேன ஸத்³தி⁴ம். தேன கோ² பன ஸமயேன ஆயஸ்மா வங்கீ³ஸோ நவகோ ஹோதி அசிரபப்³ப³ஜிதோ ஓஹிய்யகோ விஹாரபாலோ. அத² கோ² ஸம்ப³ஹுலா இத்தி²யோ ஸமலங்கரித்வா யேன அக்³கா³ளவகோ ஆராமோ தேனுபஸங்கமிம்ஸு விஹாரபேக்கி²காயோ. அத² கோ² ஆயஸ்மதோ வங்கீ³ஸஸ்ஸ தா இத்தி²யோ தி³ஸ்வா அனபி⁴ரதி உப்பஜ்ஜதி, ராகோ³ சித்தம் அனுத்³த⁴ம்ஸேதி. அத² கோ² ஆயஸ்மதோ வங்கீ³ஸஸ்ஸ ஏதத³ஹோஸி – ‘‘அலாபா⁴ வத மே, ந வத மே லாபா⁴; து³ல்லத்³த⁴ம் வத மே, ந வத மே ஸுலத்³த⁴ம்; யஸ்ஸ மே அனபி⁴ரதி உப்பன்னா, ராகோ³ சித்தம் அனுத்³த⁴ம்ஸேதி, தம் குதேத்த² லப்³பா⁴, யம் மே பரோ அனபி⁴ரதிம் வினோதே³த்வா அபி⁴ரதிம் உப்பாதே³ய்ய. யம்னூனாஹம் அத்தனாவ அத்தனோ அனபி⁴ரதிம் வினோதே³த்வா அபி⁴ரதிம் உப்பாதே³ய்ய’’ந்தி. அத² கோ² ஆயஸ்மா வங்கீ³ஸோ அத்தனாவ அத்தனோ அனபி⁴ரதிம் வினோதே³த்வா அபி⁴ரதிம் உப்பாதே³த்வா தாயம் வேலாயம் இமா கா³தா²யோ அபா⁴ஸி –

‘‘நிக்க²ந்தம் வத மம் ஸந்தம், அகா³ரஸ்மானகா³ரியம்;

விதக்கா உபதா⁴வந்தி, பக³ப்³பா⁴ கண்ஹதோ இமே.

‘‘உக்³க³புத்தா மஹிஸ்ஸாஸா, ஸிக்கி²தா த³ள்ஹத⁴ம்மினோ;

ஸமந்தா பரிகிரேய்யும், ஸஹஸ்ஸம் அபலாயினம்.

‘‘ஸசேபி ஏததோ [ஏத்ததோ (ஸீ. பீ. க.), ஏத்தகா (ஸ்யா. கம்.)] பி⁴ய்யோ, ஆக³மிஸ்ஸந்தி இத்தி²யோ;

நேவ மம் ப்³யாத⁴யிஸ்ஸந்தி [ப்³யாத²யிஸ்ஸந்தி (?)], த⁴ம்மே ஸம்ஹி பதிட்டி²தம்.

‘‘ஸக்கீ² ஹி மே ஸுதம் ஏதம், பு³த்³த⁴ஸ்ஸாதி³ச்சப³ந்து⁴னோ;

நிப்³பா³னக³மனம் மக்³க³ம், தத்த² மே நிரதோ மனோ.

‘‘ஏவஞ்சே மம் விஹரந்தம், பாபிம உபக³ச்ச²ஸி;

ததா² மச்சு கரிஸ்ஸாமி, ந மே மக்³க³ம்பி த³க்க²ஸீ’’தி.