1. ஸனங்குமாரஸுத்தம்

182. ஏவம் மே ஸுதம் – ஏகம் ஸமயம் ப⁴க³வா ராஜக³ஹே விஹரதி ஸப்பினீதீரே. அத² கோ² ப்³ரஹ்மா ஸனங்குமாரோ அபி⁴க்கந்தாய ரத்தியா அபி⁴க்கந்தவண்ணோ கேவலகப்பம் ஸப்பினீதீரம் ஓபா⁴ஸேத்வா யேன ப⁴க³வா தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா ப⁴க³வந்தம் அபி⁴வாதே³த்வா ஏகமந்தம் அட்டா²ஸி. ஏகமந்தம் டி²தோ கோ² ப்³ரஹ்மா ஸனங்குமாரோ ப⁴க³வதோ ஸந்திகே இமம் கா³த²ம் அபா⁴ஸி –

‘‘க²த்தியோ ஸேட்டோ² ஜனேதஸ்மிம், யே கோ³த்தபடிஸாரினோ;

விஜ்ஜாசரணஸம்பன்னோ, ஸோ ஸேட்டோ² தே³வமானுஸே’’தி.

இத³மவோச ப்³ரஹ்மா ஸனங்குமாரோ. ஸமனுஞ்ஞோ ஸத்தா² அஹோஸி. அத² கோ² ப்³ரஹ்மா ஸனங்குமாரோ ‘‘ஸமனுஞ்ஞோ மே ஸத்தா²’’தி ப⁴க³வந்தம் அபி⁴வாதே³த்வா பத³க்கி²ணம் கத்வா தத்தே²வந்தரதா⁴யீதி.