3. ஸுப⁴ஸுத்தம்

139. ஏவம் மே ஸுதம் – ஏகம் ஸமயம் ப⁴க³வா உருவேலாயம் விஹரதி நஜ்ஜா நேரஞ்ஜராய தீரே அஜபாலனிக்³ரோத⁴மூலே பட²மாபி⁴ஸம்பு³த்³தோ⁴. தேன கோ² பன ஸமயேன ப⁴க³வா ரத்தந்த⁴காரதிமிஸாயம் அப்³போ⁴காஸே நிஸின்னோ ஹோதி, தே³வோ ச ஏகமேகம் பு²ஸாயதி. அத² கோ² மாரோ பாபிமா, ப⁴க³வதோ ப⁴யம் ச²ம்பி⁴தத்தம் லோமஹம்ஸம் உப்பாதே³துகாமோ, யேன ப⁴க³வா தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா ப⁴க³வதோ அவிதூ³ரே உச்சாவசா வண்ணனிபா⁴ உபத³ம்ஸேதி, ஸுபா⁴ சேவ அஸுபா⁴ ச. அத² கோ² ப⁴க³வா ‘‘மாரோ அயம் பாபிமா’’ இதி விதி³த்வா மாரம் பாபிமந்தம் கா³தா²ஹி அஜ்ஜ²பா⁴ஸி –

‘‘ஸம்ஸரம் தீ³க⁴மத்³தா⁴னம், வண்ணம் கத்வா ஸுபா⁴ஸுப⁴ம்;

அலம் தே தேன பாபிம, நிஹதோ த்வமஸி அந்தக.

‘‘யே ச காயேன வாசாய, மனஸா ச ஸுஸம்வுதா;

ந தே மாரவஸானுகா³, ந தே மாரஸ்ஸ ப³த்³த⁴கூ³’’ [ப³த்³த⁴பூ⁴ (க.), பச்சகூ³ (ஸீ. ஸ்யா. கம். பீ.)] தி.

அத² கோ² மாரோ…பே… தத்தே²வந்தரதா⁴யீதி.