6. தண்ஹாஸங்க²யஸுத்தம்

66. ஏவம் மே ஸுதம் – ஏகம் ஸமயம் ப⁴க³வா ஸாவத்தி²யம் விஹரதி ஜேதவனே அனாத²பிண்டி³கஸ்ஸ ஆராமே. தேன கோ² பன ஸமயேன ஆயஸ்மா அஞ்ஞாஸிகோண்ட³ஞ்ஞோ [அஞ்ஞாதகோண்ட³ஞ்ஞோ (ஸப்³ப³த்த²)] ப⁴க³வதோ அவிதூ³ரே நிஸின்னோ ஹோதி பல்லங்கம் ஆபு⁴ஜித்வா உஜும் காயம் பணிதா⁴ய தண்ஹாஸங்க²யவிமுத்திம் பச்சவேக்க²மானோ.

அத்³த³ஸா கோ² ப⁴க³வா ஆயஸ்மந்தம் அஞ்ஞாஸிகோண்ட³ஞ்ஞம் அவிதூ³ரே நிஸின்னம் பல்லங்கம் ஆபு⁴ஜித்வா உஜும் காயம் பணிதா⁴ய தண்ஹாஸங்க²யவிமுத்திம் பச்சவேக்க²மானம்.

அத² கோ² ப⁴க³வா ஏதமத்த²ம் விதி³த்வா தாயம் வேலாயம் இமம் உதா³னம் உதா³னேஸி –

‘‘யஸ்ஸ மூலம் ச²மா நத்தி², பண்ணா நத்தி² குதோ லதா;

தம் தீ⁴ரம் ப³ந்த⁴னா முத்தம், கோ தம் நிந்தி³துமரஹதி;

தே³வாபி நம் பஸம்ஸந்தி, ப்³ரஹ்முனாபி பஸம்ஸிதோ’’தி. ச²ட்ட²ம்;