5. உபாஸகஸுத்தம்

15. ஏவம் மே ஸுதம் – ஏகம் ஸமயம் ப⁴க³வா ஸாவத்தி²யம் விஹரதி ஜேதவனே அனாத²பிண்டி³கஸ்ஸ ஆராமே. தேன கோ² பன ஸமயேன அஞ்ஞதரோ இச்சா²னங்க³லகோ உபாஸகோ ஸாவத்தி²ம் அனுப்பத்தோ ஹோதி கேனசிதே³வ கரணீயேன. அத² கோ² ஸோ உபாஸகோ ஸாவத்தி²யம் தம் கரணீயம் தீரேத்வா யேன ப⁴க³வா தேனுபஸங்கமி; உபஸங்கமித்வா ப⁴க³வந்தம் அபி⁴வாதே³த்வா ஏகமந்தம் நிஸீதி³. ஏகமந்தம் நிஸின்னம் கோ² தம் உபாஸகம் ப⁴க³வா ஏதத³வோச – ‘‘சிரஸ்ஸம் கோ² த்வம், உபாஸக, இமம் பரியாயமகாஸி யதி³த³ம் இதா⁴க³மனாயா’’தி.

‘‘சிரபடிகாஹம், ப⁴ந்தே, ப⁴க³வந்தம் த³ஸ்ஸனாய உபஸங்கமிதுகாமோ, அபி சாஹம் கேஹிசி கேஹிசி கிச்சகரணீயேஹி ப்³யாவடோ. ஏவாஹம் நாஸக்கி²ம் ப⁴க³வந்தம் த³ஸ்ஸனாய உபஸங்கமிது’’ந்தி.

அத² கோ² ப⁴க³வா ஏதமத்த²ம் விதி³த்வா தாயம் வேலாயம் இமம் உதா³னம் உதா³னேஸி –

‘‘ஸுக²ம் வத தஸ்ஸ ந ஹோதி கிஞ்சி,

ஸங்கா²தத⁴ம்மஸ்ஸ ப³ஹுஸ்ஸுதஸ்ஸ;

ஸகிஞ்சனம் பஸ்ஸ விஹஞ்ஞமானம்,

ஜனோ ஜனஸ்மிம் படிப³ந்த⁴ரூபோ’’தி. பஞ்சமம்;