8. நிஸப⁴த்தே²ரகா³தா²வண்ணனா

பஞ்ச காமகு³ணே ஹித்வாதி ஆயஸ்மதோ நிஸப⁴த்தே²ரஸ்ஸ கா³தா². கா உப்பத்தி? அயம்பி புரிமபு³த்³தே⁴ஸு கதாதி⁴காரோ தத்த² தத்த² ப⁴வே புஞ்ஞானி உபசினந்தோ விபஸ்ஸிஸ்ஸ ப⁴க³வதோ காலே குலகே³ஹே நிப்³ப³த்தித்வா விஞ்ஞுதம் பத்தோ ஏகதி³வஸம் ஸத்தா²ரம் பிண்டா³ய சரந்தம் தி³ஸ்வா பஸன்னசித்தோ கபித்த²ப²லமதா³ஸி. ஸோ தேன புஞ்ஞகம்மேன ஸுக³தீஸுயேவ ஸம்ஸரந்தோ இமஸ்மிம் பு³த்³து⁴ப்பாதே³ கோலியஜனபதே³ குலகே³ஹே நிப்³ப³த்தித்வா நிஸபோ⁴தி லத்³த⁴னாமோ வயப்பத்தோ ஸாகியகோலியானம் ஸங்கா³மே பு³த்³தா⁴னுபா⁴வம் தி³ஸ்வா படிலத்³த⁴ஸத்³தோ⁴ பப்³ப³ஜித்வா தத³ஹேவ அரஹத்தம் பாபுணி. தேன வுத்தம் அபதா³னே (அப. தே²ர 2.52.7-11) –

‘‘ஸுவண்ணவண்ணம் ஸம்பு³த்³த⁴ம், ஆஹுதீனம் படிக்³க³ஹம்;

ரதி²யம் படிபஜ்ஜந்தம், கபித்த²ம் அத³தி³ம் ப²லம்.

‘‘ஏகனவுதிதோ கப்பே, யம் ப²லம் அத³தி³ம் ததா³;

து³க்³க³திம் நாபி⁴ஜானாமி, ப²லதா³னஸ்ஸித³ம் ப²லம்.

‘‘கிலேஸா ஜா²பிதா மய்ஹம்…பே… கதம் பு³த்³த⁴ஸ்ஸ ஸாஸன’’ந்தி.

ஸோ அரஹத்தம் பன பத்வா அத்தனோ ஸஹாயபி⁴க்கூ² பமாத³விஹாரேன காலம் வீதினாமேந்தே தி³ஸ்வா தே ஓவத³ந்தோ –

195. ‘‘பஞ்ச காமகு³ணே ஹித்வா, பியரூபே மனோரமே;

ஸத்³தா⁴ய க⁴ரா நிக்க²ம்ம, து³க்க²ஸ்ஸந்தகரோ ப⁴வே’’தி. –

பட²மம் கா³த²ம் அபா⁴ஸி.

தஸ்ஸத்தோ² – பா³லபுது²ஜ்ஜனஸ்ஸ பியாயிதப்³ப³ஸபா⁴வதாய பியரூபே மனுஞ்ஞஸபா⁴வதாய மனோரமே ரூபாதி³கே பஞ்ச காமகு³ணே காமகோட்டா²ஸே ஹித்வா பஹாய பரிச்சஜித்வா கம்மப²லஸத்³தா⁴ய ரதனத்தயஸத்³தா⁴ய ச வஸேன க⁴ரா க⁴ரப³ந்த⁴னதோ நிக்க²ம்ம நிக்க²மித்வா பப்³ப³ஜ்ஜம் உபக³தோ விஞ்ஞுஜாதிகோ பப்³ப³ஜிதகாலதோ பட்டா²ய க⁴டேந்தோ வாயமந்தோ வட்டது³க்க²ஸ்ஸ அந்தகரோ ப⁴வே ப⁴வேய்யாதி. ஏவம் தே பி⁴க்கூ² ஓவதி³த்வா ‘‘அயம் பரே ஏவ ஸஞ்ஞாபேந்தோ விஹரதி, ‘‘ஸயம் பன அகாரகோ’தி மா சிந்தயித்தா²’’தி தேஸம் அத்தனோ படிபன்னபா⁴வம் பகாஸேந்தோ –

196. ‘‘நாபி⁴னந்தா³மி மரணம், நாபி⁴னந்தா³மி ஜீவிதம்;

காலஞ்ச படிகங்கா²மி, ஸம்பஜானோ பதிஸ்ஸதோ’’தி. –

து³தியகா³தா²ய அஞ்ஞம் ப்³யாகாஸி. தத்த² நாபி⁴னந்தா³மி மரணந்தி மரணம் ந அபி⁴கங்கா²மி. நாபி⁴னந்தா³மி ஜீவிதந்தி இத³ம் பன தஸ்ஸ காரணவசனம், யஸ்மா நாபி⁴னந்தா³மி ஜீவிதம், தஸ்மா நாபி⁴னந்தா³மி மரணந்தி. யோ ஹி ஆயதிம் ஜாதிஜராமரணாய கிலேஸாபி⁴ஸங்கா²ரே ஆசினோதி உபசினோதி, ஸோ புனப்³ப⁴வாபி⁴னிப்³ப³த்திம் அபி⁴னந்த³ந்தோ நாந்தரியகதாய அத்தனோ மரணம்பி அபி⁴னந்த³தி நாம காரணஸ்ஸ அப்பஹீனத்தா, கீ²ணாஸவோ பன ஸப்³ப³ஸோ ஆசயகா³மித⁴ம்மே பஹாய அபசயகா³மித⁴ம்மே பதிட்டி²தோ பரிஞ்ஞாதவத்து²கோ ஸப்³ப³ஸோ ஜீவிதம் அனபி⁴னந்த³ந்தோ மரணம்பி அனபி⁴னந்த³தி நாம காரணஸ்ஸ ஏவ ஸுப்பஹீனத்தா. தேனாஹ – ‘‘நாபி⁴னந்தா³மி மரணம், நாபி⁴னந்தா³மி ஜீவித’’ந்தி. யதி³ ஏவம் கீ²ணாஸவஸ்ஸ பரினிப்³பா³னாபி⁴கங்கா², யாவ பரினிப்³பா³னா அவட்டா²னஞ்ச கத²ந்தி ஆஹ ‘‘காலஞ்ச படிகங்கா²மி, ஸம்பஜானோ பதிஸ்ஸதோ’’தி, கிலேஸபரினிப்³பா³னே ஸித்³தே⁴ ஸதிபஞ்ஞாவேபுல்லப்பத்தியா ஸதோ ஸம்பஜானோ கேவலம் க²ந்த⁴பரினிப்³பா³னகாலம் படிகங்கா²மி, தம் உதி³க்க²மானோ ஆக³மயமானோ விஹராமி, ந பன மே மரணே ஜீவிதே வா அபி⁴னந்த³னா அத்தி² அரஹத்தமக்³கே³னேவ தஸ்ஸ ஸமுக்³கா⁴டிதத்தாதி.

நிஸப⁴த்தே²ரகா³தா²வண்ணனா நிட்டி²தா.