6. பே³லட்ட²ஸீஸத்தே²ரகா³தா²வண்ணனா

யதா²பி ப⁴த்³தோ³ ஆஜஞ்ஞோதி ஆயஸ்மதோ பே³லட்ட²ஸீஸத்தே²ரஸ்ஸ கா³தா². கா உப்பத்தி? ஸோ கிர பது³முத்தரஸ்ஸ ப⁴க³வதோ காலே குலகே³ஹே நிப்³ப³த்தோ ப⁴க³வந்தம் உபஸங்கமித்வா த⁴ம்மம் ஸுத்வா படிலத்³த⁴ஸத்³தோ⁴ பப்³ப³ஜித்வா ஸமணத⁴ம்மம் கரோந்தோ உபனிஸ்ஸயஸம்பத்தியா அபா⁴வேன விஸேஸம் நிப்³ப³த்தேதும் நாஸக்கி². விவட்டூபனிஸ்ஸயம் பன ப³ஹும் குஸலம் உபசினித்வா தே³வமனுஸ்ஸேஸு ஸம்ஸரந்தோ இதோ ஏகதிம்ஸே கப்பே வேஸ்ஸபு⁴ம் ப⁴க³வந்தம் பஸ்ஸித்வா பஸன்னசித்தோ மாதுலுங்க³ப²லம் அதா³ஸி. ஸோ தேன புஞ்ஞகம்மேன தே³வேஸு நிப்³ப³த்தித்வா அபராபரம் புஞ்ஞானி கத்வா ஸுக³திதோ ஸுக³திம் உபக³ச்ச²ந்தோ இமஸ்மிம் பு³த்³து⁴ப்பாதே³ ஸாவத்தி²யம் ப்³ராஹ்மணகுலே நிப்³ப³த்தோ ப⁴க³வதோ அபி⁴ஸம்போ³தி⁴யா புரேதரமேவ உருவேலகஸ்ஸபஸ்ஸ ஸந்திகே தாபஸபப்³ப³ஜ்ஜம் பப்³ப³ஜித்வா அக்³கி³ம் பரிசரந்தோ உருவேலகஸ்ஸபத³மனே ஆதி³த்தபரியாயதே³ஸனாய (மஹாவ. 54; ஸம். நி. 4.28) புராணஜடிலஸஹஸ்ஸேன ஸத்³தி⁴ம் அரஹத்தம் பாபுணி. தேன வுத்தம் அபதா³னே (அப. தே²ர 2.51.68-73) –

‘‘கணிகாரம்வ ஜோதந்தம், புண்ணமாயேவ சந்தி³மம்;

ஜலந்தம் தீ³பருக்க²ம்வ, அத்³த³ஸம் லோகனாயகம்.

‘‘மாதுலுங்க³ப²லம் க³ய்ஹ, அதா³ஸிம் ஸத்து²னோ அஹம்;

த³க்கி²ணேய்யஸ்ஸ வீரஸ்ஸ, பஸன்னோ ஸேஹி பாணிபி⁴.

‘‘ஏகதிம்ஸே இதோ கப்பே, யம் ப²லம் அத³தி³ம் ததா³;

து³க்³க³திம் நாபி⁴ஜானாமி, ப²லதா³னஸ்ஸித³ம் ப²லம்.

‘‘கிலேஸா ஜா²பிதா மய்ஹம்…பே… கதம் பு³த்³த⁴ஸ்ஸ ஸாஸன’’ந்தி.

ஏவம் அதி⁴க³தாரஹத்தோ ஆயஸ்மதோ த⁴ம்மப⁴ண்டா³கா³ரிகஸ்ஸ உபஜ்ஜா²யோ அயம் தே²ரோ ஏகதி³வஸம் ப²லஸமாபத்திதோ உட்டா²ய தம் ஸந்தம் பணீதம் நிராமிஸம் ஸுக²ம் அத்தனோ புப்³ப³யோக³ஞ்ச பச்சவேக்கி²த்வா பீதிவேக³வஸேன ‘‘யதா²பி ப⁴த்³தோ³ ஆஜஞ்ஞோ’’தி கா³த²ம் அபா⁴ஸி.

16. தத்த² யதா²பீதி ஓபம்மபடிபாத³னத்தே² நிபாதோ. ப⁴த்³தோ³தி ஸுந்த³ரோ தா²மப³லஸமத்த²ஜவபரக்கமாதி³ஸம்பன்னோ. ஆஜஞ்ஞோதி ஆஜானீயோ ஜாதிமா காரணாகாரணானம் ஆஜானனகோ. ஸோ திவிதோ⁴ உஸபா⁴ஜஞ்ஞோ அஸ்ஸாஜஞ்ஞோ ஹத்தா²ஜஞ்ஞோதி. தேஸு உஸபா⁴ஜஞ்ஞோ இதா⁴தி⁴ப்பேதோ. ஸோ ச கோ² சே²ககஸனகிச்சே நியுத்தோ, தேனாஹ ‘‘நங்க³லாவத்தனீ’’தி. நங்க³லஸ்ஸ பா²லஸ்ஸ ஆவத்தனகோ, நங்க³லம் இதோ சிதோ ச ஆவத்தேத்வா கே²த்தே கஸனகோதி அத்தோ². நங்க³லம் வா ஆவத்தயதி ஏத்தா²தி நங்க³லாவத்தம், கே²த்தே நங்க³லபதோ², தஸ்மிம் நங்க³லாவத்தனி. கா³தா²ஸுக²த்த²ஞ்ஹேத்த² ‘‘வத்தனீ’’தி தீ³க⁴ம் கத்வா வுத்தம். ஸிகீ²தி மத்த²கே அவட்டா²னதோ ஸிகா²ஸதி³ஸதாய ஸிகா², ஸிங்க³ம். தத³ஸ்ஸ அத்தீ²தி ஸிகீ². அபரே பன ‘‘ககுத⁴ம் இத⁴ ‘ஸிகா²’தி அதி⁴ப்பேத’’ந்தி வத³ந்தி, உப⁴யதா²பி பதா⁴னங்க³கித்தனமேதம் ‘‘ஸிகீ²’’தி. அப்பகஸிரேனாதி அப்பகிலமதே²ன. ரத்திந்தி³வாதி ரத்தியோ தி³வா ச, ஏவம் மமம் அப்பகஸிரேன க³ச்ச²ந்தீதி யோஜனா. இத³ம் வுத்தம் ஹோதி – யதா² ‘‘ப⁴த்³தோ³ உஸபா⁴ஜானீயோ கஸனே நியுத்தோ க⁴னதிணமூலாதி³கேபி நங்க³லபதே² தம் அக³ணேந்தோ அப்பகஸிரேன இதோ சிதோ ச பரிவத்தேந்தோ க³ச்ச²தி, யாவ கஸனதிணானம் பரிஸ்ஸமம் த³ஸ்ஸேதி, ஏவம் மமம் ரத்திந்தி³வாபி அப்பகஸிரேனேவ க³ச்ச²ந்தி அதிக்கமந்தீ’’தி. தத்த² காரணமாஹ ‘‘ஸுகே² லத்³தே⁴ நிராமிஸே’’தி. யஸ்மா காமாமிஸலோகாமிஸவட்டாமிஸேஹி அஸம்மிஸ்ஸம் ஸந்தம் பணீதம் ப²லஸமாபத்திஸுக²ம் லத்³த⁴ம், தஸ்மாதி அத்தோ². பச்சத்தே சேதம் பு⁴ம்மவசனம் யதா² ‘‘வனப்பகு³ம்பே³’’ (கு². பா. 6.13; ஸு. நி. 236) ‘‘தேன வத ரே வத்தப்³பே³’’தி (கதா². 1) ச. அத² வா ததோ பபு⁴தி ரத்திந்தி³வா அப்பகஸிரேன க³ச்ச²ந்தீதி விசாரணாய ஆஹ – ‘‘ஸுகே² லத்³தே⁴ நிராமிஸே’’தி, நிராமிஸே ஸுகே² லத்³தே⁴ ஸதி தஸ்ஸ லத்³த⁴காலதோ பட்டா²யாதி அத்தோ².

பே³லட்ட²ஸீஸத்தே²ரகா³தா²வண்ணனா நிட்டி²தா.