பியத³ஸ்ஸீ பு³த்³தோ⁴

தஸ்ஸ அபரபா⁴கே³ இதோ அட்டா²ரஸகப்பஸதமத்த²கே ஏகஸ்மிம் கப்பே பியத³ஸ்ஸீ, அத்த²த³ஸ்ஸீ, த⁴ம்மத³ஸ்ஸீதி தயோ பு³த்³தா⁴ நிப்³ப³த்திம்ஸு. பியத³ஸ்ஸிஸ்ஸபி ப⁴க³வதோ தயோ ஸாவகஸன்னிபாதா. பட²மே கோடிஸதஸஹஸ்ஸம் பி⁴க்கூ² அஹேஸும், து³தியே நவுதிகோடியோ, ததியே அஸீதிகோடியோ. ததா³ போ³தி⁴ஸத்தோ கஸ்ஸபோ நாம மாணவோ திண்ணம் வேதா³னம் பாரங்க³தோ ஹுத்வா ஸத்து² த⁴ம்மதே³ஸனம் ஸுத்வா கோடிஸதஸஹஸ்ஸத⁴னபரிச்சாகே³ன ஸங்கா⁴ராமம் காரேத்வா ஸரணேஸு ச ஸீலேஸு ச பதிட்டா²ஸி. அத² நம் ஸத்தா² ‘‘அட்டா²ரஸகப்பஸதச்சயேன பு³த்³தோ⁴ ப⁴விஸ்ஸதீ’’தி ப்³யாகாஸி. தஸ்ஸ ப⁴க³வதோ அனோமம் நாம நக³ரம் அஹோஸி, பிதா ஸுதி³ன்னோ நாம ராஜா, மாதா சந்தா³ நாம, பாலிதோ ச ஸப்³ப³த³ஸ்ஸீ ச த்³வே அக்³க³ஸாவகா, ஸோபி⁴தோ நாமுபட்டா²கோ, ஸுஜாதா ச த⁴ம்மதி³ன்னா ச த்³வே அக்³க³ஸாவிகா, ககுத⁴ருக்கோ² போ³தி⁴, ஸரீரம் அஸீதிஹத்து²ப்³பே³த⁴ம் அஹோஸி, நவுதி வஸ்ஸஸஹஸ்ஸம் ஆயூதி.

‘‘ஸுஜாதஸ்ஸ அபரேன, ஸயம்பூ⁴ லோகனாயகோ;

து³ராஸதோ³ அஸமஸமோ, பியத³ஸ்ஸீ மஹாயஸோ’’தி. (பு³. வம். 15.1);