210. වරයාචනාකථා

337. අථ ඛො භගවතො කායො නචිරස්සෙව පකතත්තො අහොසි. අථ ඛො ජීවකො කොමාරභච්චො තං සිවෙය්‍යකං දුස්සයුගං ආදාය යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි, උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ජීවකො කොමාරභච්චො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘එකාහං, භන්තෙ, භගවන්තං වරං යාචාමී’’ති. ‘‘අතික්කන්තවරා ඛො, ජීවක, තථාගතා’’ති. ‘‘යඤ්ච, භන්තෙ, කප්පති යඤ්ච අනවජ්ජ’’න්ති. ‘‘වදෙහි, ජීවකා’’ති. ‘‘භගවා, භන්තෙ, පංසුකූලිකො, භික්ඛුසඞ්ඝො ච. ඉදං මෙ, භන්තෙ, සිවෙය්‍යකං දුස්සයුගං රඤ්ඤා පජ්ජොතෙන පහිතං – බහූනං දුස්සානං බහූනං දුස්සයුගානං බහූනං දුස්සයුගසතානං බහූනං දුස්සයුගසහස්සානං බහූනං දුස්සයුගසතසහස්සානං අග්ගඤ්ච සෙට්ඨඤ්ච මොක්ඛඤ්ච උත්තමඤ්ච පවරඤ්ච. පටිග්ගණ්හාතු මෙ, භන්තෙ, භගවා සිවෙය්‍යකං දුස්සයුගං; භික්ඛුසඞ්ඝස්ස ච ගහපතිචීවරං අනුජානාතූ’’ති. පටිග්ගහෙසි භගවා සිවෙය්‍යකං දුස්සයුගං. අථ ඛො භගවා ජීවකං කොමාරභච්චං ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙසි සමාදපෙසි සමුත්තෙජෙසි සම්පහංසෙසි. අථ ඛො ජීවකො කොමාරභච්චො භගවතා ධම්මියා කථාය සන්දස්සිතො සමාදපිතො සමුත්තෙජිතො සම්පහංසිතො උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා පක්කාමි. අථ ඛො භගවා එතස්මිං නිදානෙ එතස්මිං පකරණෙ ධම්මිං කථං කත්වා භික්ඛූ ආමන්තෙසි – ‘‘අනුජානාමි, භික්ඛවෙ, ගහපතිචීවරං. යො ඉච්ඡති, පංසුකූලිකො හොතු. යො ඉච්ඡති, ගහපතිචීවරං සාදියතු. ඉතරීතරෙනපාහං [පහං (සී.), චාහං (ස්‍යා.)], භික්ඛවෙ, සන්තුට්ඨිං වණ්ණෙමී’’ති.

අස්සොසුං ඛො රාජගහෙ මනුස්සා – ‘‘භගවතා කිර භික්ඛූනං ගහපතිචීවරං අනුඤ්ඤාත’’න්ති. තෙ ච මනුස්සා හට්ඨා අහෙසුං උදග්ගා ‘‘ඉදානි ඛො මයං දානානි දස්සාම පුඤ්ඤානි කරිස්සාම, යතො භගවතා භික්ඛූනං ගහපතිචීවරං අනුඤ්ඤාත’’න්ති. එකාහෙනෙව රාජගහෙ බහූනි චීවරසහස්සානි උප්පජ්ජිංසු.

අස්සොසුං ඛො ජානපදා මනුස්සා – ‘‘භගවතා කිර භික්ඛූනං ගහපතිචීවරං අනුඤ්ඤාත’’න්ති. තෙ ච මනුස්සා හට්ඨා අහෙසුං උදග්ගා – ‘‘ඉදානි ඛො මයං දානානි දස්සාම පුඤ්ඤානි කරිස්සාම, යතො භගවතා භික්ඛූනං ගහපතිචීවරං අනුඤ්ඤාත’’න්ති. ජනපදෙපි එකාහෙනෙව බහූනි චීවරසහස්සානි උප්පජ්ජිංසු.

තෙන ඛො පන සමයෙන සඞ්ඝස්ස පාවාරො උප්පන්නො හොති. භගවතො එතමත්ථං ආරොචෙසුං. අනුජානාමි, භික්ඛවෙ, පාවාරන්ති.

කොසෙය්‍යපාවාරො උප්පන්නො හොති. භගවතො එතමත්ථං ආරොචෙසුං. අනුජානාමි, භික්ඛවෙ, කොසෙය්‍යපාවාරන්ති.

කොජවං උප්පන්නං හොති. භගවතො එතමත්ථං ආරොචෙසුං. අනුජානාමි, භික්ඛවෙ, කොජවන්ති.

වරයාචනාකථා නිට්ඨිතා.

පඨමභාණවාරො නිට්ඨිතො.