201. තස්සුද්දානං

තිංස පාවෙය්‍යකා භික්ඛූ, සාකෙතුක්කණ්ඨිතා වසුං;

වස්සංවුට්ඨොකපුණ්ණෙහි, අගමුං ජිනදස්සනං.

ඉදං වත්ථු කථිනස්ස, කප්පිස්සන්ති ච පඤ්චකා;

අනාමන්තා අසමාචාරා, තථෙව ගණභොජනං.

යාවදත්ථඤ්ච උප්පාදො, අත්ථතානං භවිස්සති;

ඤත්ති එවත්ථතඤ්චෙව, එවඤ්චෙව අනත්ථතං.

උල්ලිඛි ධොවනා චෙව, විචාරණඤ්ච ඡෙදනං;

බන්ධනො වට්ටි කණ්ඩුස, දළ්හීකම්මානුවාතිකා.

පරිභණ්ඩං ඔවද්ධෙය්‍යං, මද්දනා නිමිත්තං කථා;

කුක්කු සන්නිධි නිස්සග්ගි, න කප්පඤ්ඤත්‍ර තෙ තයො.

අඤ්ඤත්‍ර පඤ්චාතිරෙකෙ, සඤ්ඡින්නෙන සමණ්ඩලී;

නාඤ්ඤත්‍ර පුග්ගලා සම්මා, නිස්සීමට්ඨොනුමොදති.

කථිනානත්ථතං හොති, එවං බුද්ධෙන දෙසිතං;

අහතාකප්පපිලොති, පංසු පාපණිකාය ච.

අනිමිත්තාපරිකථා, අකුක්කු ච අසන්නිධි;

අනිස්සග්ගි කප්පකතෙ, තථා තිචීවරෙන ච.

පඤ්චකෙ වාතිරෙකෙ වා, ඡින්නෙ සමණ්ඩලීකතෙ;

පුග්ගලස්සත්ථාරා සම්මා, සීමට්ඨො අනුමොදති.

එවං කථිනත්ථරණං, උබ්භාරස්සට්ඨමාතිකා;

පක්කමනන්ති නිට්ඨානං, සන්නිට්ඨානඤ්ච නාසනං.

සවනං ආසාවච්ඡෙදි, සීමා සහුබ්භාරට්ඨමී;

කතචීවරමාදාය, ‘‘න පච්චෙස්ස’’න්ති ගච්ඡති.

තස්ස තං කථිනුද්ධාරා,එ හොති පක්කමනන්තිකො;

ආදාය චීවරං යාති, නිස්සීමෙ ඉදං චින්තයි.

‘‘කාරෙස්සං න පච්චෙස්ස’’න්ති, නිට්ඨානෙ කථිනුද්ධාරො;

ආදාය නිස්සීමං නෙව, ‘‘න පච්චෙස්ස’’න්ති මානසො.

තස්ස තං කථිනුද්ධාරො, සන්නිට්ඨානන්තිකො භවෙ;

ආදාය චීවරං යාති, නිස්සීමෙ ඉදං චින්තයි.

‘‘කාරෙස්සං න පච්චෙස්ස’’න්ති, කයිරං තස්ස නස්සති;

තස්ස තං කථිනුද්ධාරො, භවති නාසනන්තිකො.

ආදාය යාති ‘‘පච්චෙස්සං’’, බහි කාරෙති චීවරං;

කතචීවරො සුණාති, උබ්භතං කථිනං තහිං.

තස්ස තං කථිනුද්ධාරො, භවති සවනන්තිකො;

ආදාය යාති ‘‘පච්චෙස්සං’’, බහි කාරෙති චීවරං.

කතචීවරො බහිද්ධා, නාමෙති කථිනුද්ධාරං;

තස්ස තං කථිනුද්ධාරො, සීමාතික්කන්තිකො භවෙ.

ආදාය යාති ‘‘පච්චෙස්සං’’, බහි කාරෙති චීවරං;

කතචීවරො පච්චෙස්සං, සම්භොති කථිනුද්ධාරං.

තස්ස තං කථිනුද්ධාරො, සහ භික්ඛූහි ජායති;

ආදාය ච සමාදාය, සත්ත-සත්තවිධා ගති.

පක්කමනන්තිකා නත්ථි, ඡක්කෙ විප්පකතෙ [ඡට්ඨෙ විප්පකතා (සී.), ඡච්චා විප්පකථා (ක.)] ගති;

ආදාය නිස්සීමගතං, කාරෙස්සං ඉති ජායති.

නිට්ඨානං සන්නිට්ඨානඤ්ච, නාසනඤ්ච ඉමෙ තයො;

ආදාය ‘‘න පච්චෙස්ස’’න්ති, බහිසීමෙ කරොමිති.

නිට්ඨානං සන්නිට්ඨානම්පි, නාසනම්පි ඉදං තයො;

අනධිට්ඨිතෙන නෙවස්ස, හෙට්ඨා තීණි නයාවිධි.

ආදාය යාති පච්චෙස්සං, බහිසීමෙ කරොමිති;

‘‘න පච්චෙස්ස’’න්ති කාරෙති, නිට්ඨානෙ කථිනුද්ධාරො.

සන්නිට්ඨානං නාසනඤ්ච, සවනසීමාතික්කමා;

සහ භික්ඛූහි ජායෙථ, එවං පන්නරසං ගති.

සමාදාය විප්පකතා, සමාදාය පුනා තථා;

ඉමෙ තෙ චතුරො වාරා, සබ්බෙ පන්නරසවිධි.

අනාසාය ච ආසාය, කරණීයො ච තෙ තයො;

නයතො තං විජානෙය්‍ය, තයො ද්වාදස ද්වාදස.

අපවිලානා නවෙත්ථ [අපවිලායමානෙව (ස්‍යා.), අපවිනා නව චෙත්ථ (සී.)], ඵාසු පඤ්චවිධා තහිං;

පලිබොධාපලිබොධා, උද්දානං නයතො කතන්ති.

ඉමම්හි ඛන්ධකෙ වත්ථූ දොළසකපෙය්‍යාලමුඛානි එකසතං අට්ඨාරස.

කථිනක්ඛන්ධකො නිට්ඨිතො.