126. ආපත්තිආවිකරණවිධි

220. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරො භික්ඛු පවාරයමානො ආපත්තිං සරති. අථ ඛො තස්ස භික්ඛුනො එතදහොසි – ‘‘භගවතා පඤ්ඤත්තං ‘න සාපත්තිකෙන පවාරෙතබ්බ’න්ති. අහඤ්චම්හි ආපත්තිං ආපන්නො. කථං නු ඛො මයා පටිපජ්ජිතබ්බ’’න්ති? භගවතො එතමත්ථං ආරොචෙසුං.

ඉධ පන, භික්ඛවෙ, භික්ඛු පවාරයමානො ආපත්තිං සරති. තෙන, භික්ඛවෙ, භික්ඛුනා සාමන්තො භික්ඛු එවමස්ස වචනීයො – ‘‘අහං, ආවුසො, ඉත්ථන්නාමං ආපත්තිං ආපන්නො. ඉතො වුට්ඨහිත්වා තං ආපත්තිං පටිකරිස්සාමී’’ති වත්වා පවාරෙතබ්බං; න ත්වෙව තප්පච්චයා පවාරණාය අන්තරායො කාතබ්බො.

ඉධ පන, භික්ඛවෙ, භික්ඛු පවාරයමානො ආපත්තියා වෙමතිකො හොති. තෙන, භික්ඛවෙ,

භික්ඛුනා සාමන්තො භික්ඛු එවමස්ස වචනීයො – ‘‘අහං, ආවුසො, ඉත්ථන්නාමාය ආපත්තියා වෙමතිකො; යදා නිබ්බෙමතිකො භවිස්සාමි තදා තං ආපත්තිං පටිකරිස්සාමී’’ති වත්වා පවාරෙතබ්බං; න ත්වෙව තප්පච්චයා පවාරණාය අන්තරායො කාතබ්බොති.

ආපත්ති ආවිකරණවිධි නිට්ඨිතා.