119. තස්සුද්දානං

උපගන්තුං කදා චෙව, කති අන්තරාවස්ස ච;

න ඉච්ඡන්ති ච සඤ්චිච්ච, උක්කඩ්ඪිතුං උපාසකො.

ගිලානො මාතා ච පිතා, භාතා ච අථ ඤාතකො;

භික්ඛුගතිකො විහාරො, වාළා චාපි සරීසපා.

චොරො චෙව පිසාචා ච, දඩ්ඪා තදුභයෙන ච;

වූළ්හොදකෙන වුට්ඨාසි, බහුතරා ච දායකා.

ලූඛප්පණීතසප්පාය, භෙසජ්ජුපට්ඨකෙන ච;

ඉත්ථී වෙසී කුමාරී ච, පණ්ඩකො ඤාතකෙන ච.

රාජා චොරා ධුත්තා නිධි, භෙදඅට්ඨවිධෙන [භෙදා අට්ඨවිධෙන (සී. ස්‍යා.)] ච;

වජසත්ථා ච නාවා ච, සුසිරෙ විටභියා ච.

අජ්ඣොකාසෙ වස්සාවාසො, අසෙනාසනිකෙන ච;

ඡවකුටිකා ඡත්තෙ ච, චාටියා ච උපෙන්ති තෙ.

කතිකා පටිස්සුණිත්වා, බහිද්ධා ච උපොසථා;

පුරිමිකා පච්ඡිමිකා, යථාඤායෙන යොජයෙ.

අකරණී පක්කමති, සකරණී තථෙව ච;

ද්වීහතීහා ච පුන ච [ද්වීහතීහං වසිත්වාන (සී.)], සත්තාහකරණීයෙන ච.

සත්තාහනාගතා චෙව, ආගච්ඡෙය්‍ය න එය්‍ය වා;

වත්ථුද්දානෙ අන්තරිකා, තන්තිමග්ගං නිසාමයෙති.

ඉමම්හි ඛන්ධකෙ වත්ථූනි ද්වෙපණ්ණාස.

වස්සූපනායිකක්ඛන්ධකො නිට්ඨිතො.