52. අරහන්තඝාතකවත්ථු

114. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා භික්ඛූ සාකෙතා සාවත්ථිං අද්ධානමග්ගප්පටිපන්නා හොන්ති. අන්තරාමග්ගෙ චොරා නික්ඛමිත්වා එකච්චෙ භික්ඛූ අච්ඡින්දිංසු, එකච්චෙ භික්ඛූ හනිංසු. සාවත්ථියා රාජභටා නික්ඛමිත්වා එකච්චෙ චොරෙ අග්ගහෙසුං, එකච්චෙ චොරා පලායිංසු. යෙ තෙ පලායිංසු තෙ භික්ඛූසු පබ්බජිංසු, යෙ තෙ ගහිතා තෙ වධාය ඔනිය්‍යන්ති. අද්දසංසු ඛො තෙ පලායිත්වා පබ්බජිතා තෙ චොරෙ වධාය ඔනිය්‍යමානෙ, දිස්වාන එවමාහංසු – ‘‘සාධු ඛො මයං පලායිම්හා, සචා ච [සචෙ ච, සචජ්ජ (අට්ඨකථායං පාඨන්තරා)] මයං ගය්හෙය්‍යාම [ගණ්හෙය්‍යාම (ක.)], මයම්පි එවමෙව හඤ්ඤෙය්‍යාමා’’ති. භික්ඛූ එවමාහංසු – ‘‘කිං පන තුම්හෙ, ආවුසො, අකත්ථා’’ති? අථ ඛො තෙ පබ්බජිතා භික්ඛූනං එතමත්ථං ආරොචෙසුං. භික්ඛූ භගවතො එතමත්ථං ආරොචෙසුං. අරහන්තො එතෙ, භික්ඛවෙ, භික්ඛූ. අරහන්තඝාතකො, භික්ඛවෙ, අනුපසම්පන්නො න උපසම්පාදෙතබ්බො, උපසම්පන්නො නාසෙතබ්බොති.