47. පණ්ඩකවත්ථු

109. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරො පණ්ඩකො භික්ඛූසු පබ්බජිතො හොති. සො දහරෙ දහරෙ භික්ඛූ උපසඞ්කමිත්වා එවං වදෙති – ‘‘එථ, මං ආයස්මන්තො දූසෙථා’’ති. භික්ඛූ අපසාදෙන්ති – ‘‘නස්ස, පණ්ඩක, විනස්ස, පණ්ඩක, කො තයා අත්ථො’’ති. සො භික්ඛූහි අපසාදිතො මහන්තෙ මහන්තෙ මොළිගල්ලෙ සාමණෙරෙ උපසඞ්කමිත්වා එවං වදෙති – ‘‘එථ, මං ආවුසො දූසෙථා’’ති. සාමණෙරා අපසාදෙන්ති – ‘‘නස්ස, පණ්ඩක, විනස්ස, පණ්ඩක, කො තයා අත්ථො’’ති. සො සාමණෙරෙහි අපසාදිතො හත්ථිභණ්ඩෙ අස්සභණ්ඩෙ උපසඞ්කමිත්වා එවං වදෙති – ‘‘එථ, මං, ආවුසො, දූසෙථා’’ති. හත්ථිභණ්ඩා අස්සභණ්ඩා දූසෙසුං. තෙ උජ්ඣායන්ති ඛිය්‍යන්ති විපාචෙන්ති – ‘‘පණ්ඩකා ඉමෙ සමණා සක්‍යපුත්තියා. යෙපි ඉමෙසං න පණ්ඩකා, තෙපි ඉමෙ පණ්ඩකෙ දූසෙන්ති. එවං ඉමෙ සබ්බෙව අබ්‍රහ්මචාරිනො’’ති. අස්සොසුං ඛො භික්ඛූ තෙසං හත්ථිභණ්ඩානං අස්සභණ්ඩානං උජ්ඣායන්තානං ඛිය්‍යන්තානං විපාචෙන්තානං. අථ ඛො තෙ භික්ඛූ භගවතො එතමත්ථං ආරොචෙසුං. පණ්ඩකො, භික්ඛවෙ, අනුපසම්පන්නො න උපසම්පාදෙතබ්බො, උපසම්පන්නො නාසෙතබ්බොති.