39. ආහුන්දරිකවත්ථු

102. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා තත්ථෙව රාජගහෙ වස්සං වසි, තත්ථ හෙමන්තං, තත්ථ ගිම්හං. මනුස්සා උජ්ඣායන්ති ඛිය්‍යන්ති විපාචෙන්ති – ‘‘ආහුන්දරිකා සමණානං සක්‍යපුත්තියානං දිසා අන්ධකාරා, න ඉමෙසං දිසා පක්ඛායන්තී’’ති. අස්සොසුං ඛො භික්ඛූ තෙසං මනුස්සානං උජ්ඣායන්තානං ඛිය්‍යන්තානං විපාචෙන්තානං. අථ ඛො තෙ භික්ඛූ භගවතො එතමත්ථං ආරොචෙසුං. අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘ගච්ඡානන්ද, අවාපුරණං [අපාපුරණං (ක.)] ආදාය අනුපරිවෙණියං භික්ඛූනං ආරොචෙහි – ‘‘ඉච්ඡතාවුසො භගවා දක්ඛිණාගිරිං චාරිකං පක්කමිතුං. යස්සායස්මතො අත්ථො, සො ආගච්ඡතූ’’ති. එවං, භන්තෙ, ති ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවතො පටිස්සුණිත්වා අවාපුරණං ආදාය අනුපරිවෙණියං භික්ඛූනං ආරොචෙසි – ‘ඉච්ඡතාවුසො භගවා දක්ඛිණාගිරිං චාරිකං පක්කමිතුං. යස්සායස්මතො අත්ථො, සො ආගච්ඡතූ’’’ති. භික්ඛූ එවමාහංසු – ‘‘භගවතා, ආවුසො ආනන්ද, පඤ්ඤත්තං දසවස්සානි නිස්සාය වත්ථුං, දසවස්සෙන නිස්සයං දාතුං. තත්ථ ච නො ගන්තබ්බං භවිස්සති, නිස්සයො ච ගහෙතබ්බො භවිස්සති, ඉත්තරො ච වාසො භවිස්සති, පුන ච පච්චාගන්තබ්බං භවිස්සති, පුන ච නිස්සයො ගහෙතබ්බො භවිස්සති. සචෙ අම්හාකං ආචරියුපජ්ඣායා ගමිස්සන්ති, මයම්පි ගමිස්සාම; නො චෙ අම්හාකං ආචරියුපජ්ඣායා ගමිස්සන්ති, මයම්පි න ගමිස්සාම. ලහුචිත්තකතා නො, ආවුසො ආනන්ද, පඤ්ඤායිස්සතී’’ති. අථ ඛො භගවා ඔගණෙන භික්ඛුසඞ්ඝෙන දක්ඛිණාගිරිං චාරිකං පක්කාමි.

ආහුන්දරිකවත්ථු නිට්ඨිතං.