2. අජපාලකථා
4. [උදා. 4] අථ ඛො භගවා සත්තාහස්ස අච්චයෙන තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨහිත්වා බොධිරුක්ඛමූලා යෙන අජපාලනිග්‍රොධො තෙනුපසඞ්කමි, උපසඞ්කමිත්වා අජපාලනිග්‍රොධමූලෙ සත්තාහං එකපල්ලඞ්කෙන නිසීදි විමුත්තිසුඛපටිසංවෙදී. අථ ඛො අඤ්ඤතරො හුංහුඞ්කජාතිකො බ්‍රාහ්මණො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. උපසඞ්කමිත්වා භගවතා සද්ධිං සම්මොදි. සම්මොදනීයං කථං සාරණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො ඛො සො බ්‍රාහ්මණො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘කිත්තාවතා නු ඛො, භො ගොතම, බ්‍රාහ්මණො හොති, කතමෙ ච පන බ්‍රාහ්මණකරණා [බ්‍රාහ්මණකාරකා (ක.) බ්‍රාහ්මණකරාණා (?)] ධම්මා’’ති? අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –
[නෙත්ති. 103] යො බ්‍රාහ්මණො බාහිතපාපධම්මො;
නිහුංහුඞ්කො නික්කසාවො යතත්තො;
වෙදන්තගූ වුසිතබ්‍රහ්මචරියො;
ධම්මෙන සො බ්‍රහ්මවාදං වදෙය්‍ය;
යස්සුස්සදා නත්ථි කුහිඤ්චි ලොකෙ’’ති.
අජපාලකථා නිට්ඨිතා.