8. නිගණ්ඨනාටපුත්තසුත්තවණ්ණනා

350. ආගතාගමොති වාචුග්ගතපරියත්තිධම්මො. විඤ්ඤාතසාසනොති පටිවිද්ධසත්ථුසාසනො. තෙනාහ ‘‘අනාගාමී’’තිආදි. නග්ගභොග්ගන්ති අවසනභාවෙන නග්ගං, කුටිලජ්ඣාසයතාය භොග්ගං, තතො එව නිස්සිරිකං. නග්ගතාය හි සො රූපෙන නිස්සිරිකො, භොග්ගතාය චිත්තෙන. භගවතො සද්ධායාති භගවති සද්ධාය. තස්මිං සද්දහනා ඔකප්පනා තස්ස සද්ධාතිපි වත්තබ්බතං ලභති. ගච්ඡාමීති ආගච්ඡාමි, බුජ්ඣාමීති අත්ථො. එතං නිගණ්ඨෙන පුච්ඡිතමත්ථමාහ.

කායං උන්නාමෙත්වාති කායං අබ්භුන්නාමෙත්වා. කුච්ඡිං නීහරිත්වාති පිට්ඨියා නින්නමනෙන කුච්ඡිං පුරතො නීහරිත්වා. ගීවං පසාරණවසෙන පග්ගය්හ පග්ගහෙත්වා සබ්බං දිසං පෙක්ඛමානො. සබ්බමිදං නිගණ්ඨස්ස පහට්ඨාකාරදස්සනත්ථං ‘‘ඉදානි සමණස්ස ගොතමස්ස උපරි වාදං ආරොපෙතුං ලබ්භතී’’ති. තෙනාහ ‘‘වාතං වා සො’’තිආදි. සකාරණාති යුත්තිසහිතා. පඤ්හමග්ගොති පඤ්හසඞ්ඛාතො වීමංසා, එවං භවිතබ්බන්ති චිත්තෙනෙව පරිවීමංසා පඤ්හා. එකො උද්දෙසොති එකං උද්දිසනං අත්ථස්ස සංඛිත්තවචනං. වෙය්‍යාකරණන්ති නිද්දිසනං අත්ථස්ස විචාරෙත්වා කථනං. එවන්ති ඉමිනා නයෙන. සබ්බත්ථාති සබ්බෙසු පඤ්හුද්දෙසවෙය්‍යාකරණෙසු අත්ථො විත්ථාරතො වෙදිතබ්බො.

නිගණ්ඨනාටපුත්තසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.