1-4. භින්දිසුත්තාදිවණ්ණනා

180-183. දෙවදත්තො සග්ගෙ වා නිබ්බත්තෙය්‍යාතිආදි පරිකප්පවචනං. න හි පච්චෙකබොධියං නියතගතිකො අන්තරා මග්ගඵලානි අධිගන්තුං භබ්බොති. සොති අනවජ්ජධම්මො. අස්සාති දෙවදත්තස්ස. සමුච්ඡෙදමගමා කතූපචිතස්ස මහතො පාපධම්මස්ස බලෙන තස්මිං අත්තභාවෙ සමුච්ඡෙදභාවතො, න අච්චන්තාය. අකුසලං නාමෙතං අබලං, කුසලං විය න මහාබලං, තස්මා තස්මිංයෙව අත්තභාවෙ තාදිසානං පුග්ගලානං අතෙකිච්ඡතා, අඤ්ඤථා සම්මත්තනියාමො විය මිච්ඡත්තනියාමො අච්චන්තිකො සියා. යදි එවං වට්ටඛාණුකජොතනා කථන්ති? ආසෙවනාවසෙන, තස්මා යථා ‘‘සකිං නිමුග්ගො නිමුග්ගො එව බාලො’’ති වුත්තං, එවං වට්ටඛාණුකජොතනා. යාදිසෙ හි පච්චයෙ පටිච්ච පුග්ගලො තං දස්සනං ගණ්හි, තථා ච පටිපන්නො, පුන අචින්තප්පතිවත්තෙ පච්චයෙ පතිතතො සීසුක්ඛිපනමස්ස න හොතීති න වත්තබ්බං.

භින්දිසුත්තාදිවණ්ණනා නිට්ඨිතා.