1. තිණකට්ඨසුත්තවණ්ණනා

124. උපසග්ගො සමාසවිසයෙ සසාධනං කිරියං දස්සෙතීති වුත්තං ‘‘ඤාණෙන අනුගන්ත්වාපී’’ති. වස්සසතං වස්සසහස්සන්ති නිදස්සනමත්තමෙතං, තතො භිය්‍යොපි අනුගන්ත්වා අනමතග්ගො එව සංසාරො. අග්ග-සද්දො ඉධ මරියාදවචනො, අනුද්දෙසිකඤ්චෙතං වචනන්ති ආහ ‘‘අපරිච්ඡින්නපුබ්බාපරකොටිකො’’ති. අඤ්ඤථා අන්තිමභවිකපරිච්ඡින්නකතවිමුත්තිපරිපාචනීයධම්මාදීනං වසෙන අපරිච්ඡින්නපුබ්බාපරකොටි න සක්කා වත්තුං. සංසරණං සංසාරො. පච්ඡිමාපි න පඤ්ඤායති අන්ධබාලානං වසෙනාති අධිප්පායො. තෙනාහ භගවා ‘‘දීඝො බාලාන සංසාරො’’ති (ධ. ප. 60). වෙමජ්ඣෙයෙව පන සත්තා සංසරන්ති පුබ්බාපරකොටීනං අලබ්භනීයත්තා. අත්ථො පරිත්තො හොති යථාභූතාවබොධාභාවතො. බුද්ධසමයෙති සාසනෙති අත්ථො. අත්ථො මහා යථාභූතාවබොධිසම්භවතො, අත්ථස්ස විපුලතාය තංසදිසා උපමා නත්ථීති පරිත්තංයෙව උපමං ආහරන්තීති අධිප්පායො. ඉදානි වුත්තමෙවත්ථං ‘‘පාළියං හී’’තිආදිනා සමත්ථෙති. මාතු මාතරොති මාතු මාතාමහියො. තස්සෙවාති දුක්ඛස්සෙව. තිබ්බන්ති දුක්ඛපරියායොති.

තිණකට්ඨසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.