11. මහාකප්පිනසුත්තවණ්ණනා

245. මහාකප්පිනොති පූජාවචනමෙතං යථා ‘‘මහාමොග්ගල්ලානො’’ති. තථාරූපන්ති ‘‘බුද්ධො ධම්මො’’තිආදිකං ගුණවිසෙසවන්තපටිබද්ධං. සාසනන්ති දෙසන්තරතො ආගතවචනං. ජඞ්ඝවාණිජාති ජඞ්ඝචාරිනො වාණිජා. කිඤ්චි සාසනන්ති අපුබ්බපවත්තිදීපකං කිඤ්චි වචනන්ති පුච්ඡි. පීති උප්පජ්ජි යථා තං සුචිරං කතාභිනීහාරතාය පරිපක්කඤාණස්ස. අපරිමාණං ගුණස්ස අපරිමාණතො සබ්බඤ්ඤුගුණපරිදීපනතො, සෙසරතනද්වයෙ නිය්‍යානිකභාවදීපනතො දිට්ඨිසීලසාමඤ්ඤෙන සංහතභාවදීපනතොති වත්තබ්බං. යථානුසිට්ඨං පටිපජ්ජමානෙ අපායදුක්ඛතො සංසාරදුක්ඛතො ච අපතන්තෙ ධාරෙතීති ධම්මො. සුපරිසුද්ධදිට්ඨිසීලසාමඤ්ඤෙන සංහතොති සඞ්ඝොති. රතනත්ථො පන තිණ්ණම්පි සදිසො එවාති.

නවසතසහස්සානි අදාසි දෙවී. තුම්හෙති රාජිනිං ගාරවෙන බහුවචනෙන වදති. රාගොති අනුගච්ඡන්තරාගො.

ජනිතෙති කම්මකිලෙසෙහි නිබ්බත්තිතෙ. කම්මකිලෙසෙහි පජාතත්තා පජාති පජාසද්දො ජනිතසද්දෙන සමානත්ථොති ආහ – ‘‘ජනිතෙ, පජායාති අත්ථො’’ති. අට්ඨහි විජ්ජාහීති අම්බට්ඨසුත්තෙ (දී. නි. 1.278) ආගතනයෙන. තත්ථ හි විපස්සනාඤාණමනොමයිද්ධීහි සහ ඡ අභිඤ්ඤා ‘‘අට්ඨ විජ්ජා’’ති ආගතා. තපති පටිපක්ඛවිධමනෙන විජ්ජොතති, තං සූරියස්ස විරොචනන්ති ආහ – ‘‘තපතීති විරොචතී’’ති. ඣානං සමාපජ්ජිත්වා සමාහිතෙන චිත්තෙන විපස්සනං වඩ්ඪෙත්වා ඵලසමාපත්තිං සමාපජ්ජිත්වා නිසින්නොති ආහ – ‘‘දුවිධෙන ඣානෙන ඣායමානො’’ති. සබ්බමඞ්ගලගාථාති සබ්බමඞ්ගලාවිරොධී ගාථාති වදන්ති. තථා හි වදන්ති –

‘‘මඞ්ගලං භගවා බුද්ධො, ධම්මො සඞ්ඝො ච මඞ්ගලං;

සබ්බෙසම්පි ච සත්තානං, ස පුඤ්ඤවිතමඞ්ගල’’න්ති.

පූජං කාරෙත්වා එකං අගාරිකධම්මකථිකං උපාසකං ආහ. එත්ථ ච ‘‘ඣායී තපතී’’ති ඉමිනා ආරම්මණූපනිජ්ඣානානං ගහිතත්තා ධම්මරතනං ගහිතමෙව. ‘‘බ්‍රාහ්මණො’’ති ඉමිනා සඞ්ඝරතනං ගහිතමෙව. බුද්ධරතනං පන සරූපෙනෙව ගහිතන්ති.

මහාකප්පිනසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.