14. ගන්ධත්ථෙනසුත්තවණ්ණනා

234. ගන්ධාරම්මණං උපනිජ්ඣායතීති ගන්ධසඞ්ඛාතං ආරම්මණං උපෙච්ච නිජ්ඣායති, රූපාරම්මණෙන විය විඤ්ඤාණෙන රූපං, ගන්ධාරම්මණෙන තං උපෙච්ච නිජ්ඣායති පච්චක්ඛතො, යාථාවතො සභාවතො පටිවිජ්ඣතීති අත්ථො. උපසිඞ්ඝිස්සතීති තණ්හාවසෙන උපගන්ත්වා සිඞ්ඝිස්සති.

එකඞ්ගමෙතං ථෙය්‍යානන්ති ආරම්මණවසෙන ථෙය්‍යවත්ථූසු විභජියමානෙසු එකමඞ්ගමෙතං ගන්ධාරම්මණන්ති ආහ ‘‘ථෙනිතබ්බාන’’න්තිආදි. ඔජාපෙක්ඛාය ථෙය්‍යාය පවත්තමානාය ධම්මාරම්මණතාපි තස්සා සියා, සා පන න මධුරා ථෙය්‍යකතා චාති ‘‘පඤ්චකොට්ඨාසාන’’න්ති වුත්තං. කාමඤ්ච තං ගන්ධාරම්මණං කෙනචි පරිග්ගහිතං න හොතීති ආදියිතුං සක්කා, සත්ථාරා පන අනනුඤ්ඤාතත්තා න යුත්තො තස්ස පරිභොගො. යං පන තෙන භික්ඛුනා වුත්තං ‘‘න හරාමි න භඤ්ජාමී’’ති, තස්සපි අයමෙව පරිහාරො. වණ්ණීයති ඵලං එතෙනාති වණ්ණං, කාරණන්ති වුත්තං ‘‘වණ්ණෙනාති කාරණෙනා’’ති.

තස්මින්ති තස්මිං භික්ඛුස්මිං. ආකිණ්ණකම්මන්තොති තණ්හාදිට්ඨිආදිවසෙන අකුසලකම්මන්තො දිට්ඨිමොහතණ්හාදිවසෙන ආදිතො පට්ඨාය කුසලකම්මානං පටික්ඛෙපනතො. දිට්ඨිවසෙන ච කථිනකක්ඛළඛරිගතත්තා ‘‘අඛීණකම්මන්තො කක්ඛළකම්මන්තො’’ති වුත්තං.

ආකිණ්ණලුද්දොති ආකිණ්ණො හුත්වා කක්ඛළො. තෙනාහ ‘‘බහුපාපො’’තිආදි. මක්ඛිතොති ලිත්තො. තන්ති දෙවතාචොදනං. තස්මාති අතික්කම්ම ඨිතත්තා‘‘ත්වඤ්චාරහාමි වත්තවෙ’’ති එවමාහ.

ගවෙසන්තස්ස අත්තනො සන්තානෙ උප්පාදනවසෙන පරියෙසන්තස්ස. අනෙකයොජනායාමවිත්ථාරං ගගනතලං බ්‍යාපෙත්වා උප්පන්නවලාහකකූටප්පමාණං විය. සුද්ධොති සීලෙන පරිසුද්ධො අයන්ති ජානාසි. සුගතින්ති සුන්දරනිබ්බත්තිං. තෙන නිබ්බානස්සපි සඞ්ගහො සිද්ධො.

ගන්ධත්ථෙනසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

සාරත්ථප්පකාසිනියා සංයුත්තනිකාය-අට්ඨකථාය

වනසංයුත්තවණ්ණනාය ලීනත්ථප්පකාසනා සමත්තා.