3. පෙසලසුත්තවණ්ණනා

211. එතෙසන්ති එතෙසං මහල්ලකානං. න පාළි ආගච්ඡති අප්පගුණභාවතො. න ච පාළි උපට්ඨාති, එකාය පාළියා සති පාළිගතියා තථා තථා උපට්ඨානම්පි නෙසං නත්ථීති වදති. න අට්ඨකථාති එත්ථාපි එසෙව නයො. සිථිලධනිතාදිතංතංබ්‍යඤ්ජනබුද්ධිං අහාපෙත්වා උච්චාරණං පදබ්‍යඤ්ජනමධුරතා. අතික්කමිත්වා මඤ්ඤති අඤ්ඤෙ භික්ඛූ. හීළනවසෙන අභිභවිත්වා පටිභානසුතෙන අත්තානං පසංසති සම්භාවෙති. මානස්ස පවත්තිතාය සහජාතනිස්සයාදිපච්චයධම්මා තංසහභුධම්මා. මානවසෙන විප්පටිසාරී අහුවා. මා අහොසීති යොජනා. වණ්ණභණනන්ති පරෙහි කිරියමානං ගුණාභිත්ථවං. අඛිලොති පඤ්චචෙතොඛිලරහිතො. නිස්සෙසං නවවිධන්ති නවවිධම්පි මානං කස්සචි එකදෙසස්සපි අසෙසතො. විජ්ජායාති අග්ගමග්ගවිජ්ජාය. අච්චන්තමෙව සමිතතාය වූපසමිතතාය සමිතාවී.

පෙසලසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.