5. මානත්ථද්ධසුත්තවණ්ණනා

201. මානෙන ථද්ධොති ‘‘අයං ඛො’’තිආදිනා පග්ගහිතෙන මානෙන ථද්ධො බජ්ඣිතචිත්තො ථද්ධඅයොසලාකො විය කස්සචිපි අනොනතො. න කිඤ්චි ජානාති ලොකෙ පටිසන්ථාරමත්තස්සපි අජානනතො.

අබ්භුතවිත්තජාතාති සඤ්ජාතඅබ්භුතවිත්තා. විත්තං විත්තීති ච තුට්ඨිපරියායා. අභූතපුබ්බායාති යා තස්සා පරිසාය විත්ති තදා භූතා, සා ඉතො පුබ්බෙ අභූතා. තෙනාහ ‘‘අභූත…පෙ… සමන්නාගතා’’ති. අස්ස පුග්ගලස්සාති අනෙන පුග්ගලෙන. අපචිතාති පරමනිපච්චෙන පූජනීයසාමඤ්ඤතො තත්ථ අත්තනො පක්ඛිපනං ඉධ දෙසනාකොසල්ලං.

මානත්ථද්ධසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.